« Ὑγεία παιδιά μου –Ἀγάπη παιδιά μου – Δόξα τῷ Θεῷ .. »

Παρασκευὴ 2 Αὐγούστου δέχομαι μία πρόσκληση ἀπὸ τὸν ξάδελφο Δημήτρη Λιαράκο (σύζυγο τῆς ξαδέλφης μου )γιὰ τὴν ἑπομένη (3 Αὔγ) τὸ βράδυ νὰ παρακολουθήσουμε μετὰ συζύγων μία μουσικὴ βραδιά-γλέντι μὲ ρεμπέτικα καὶ σμυρνέϊκα τραγούδια στὴν παιδικὴ γειτονιὰ του, στὸ συνοικισμὸ τοῦ Γυθείου. Εἶχε φροντίσει μάλιστα νὰ ἔχουμε περίοπτη θέση μὲ πλήρη θέα πρὸς ὅλο τὸν χῶρο καὶ τὴν ὀρχήστρα . Νὰ ληφθεῖ ὑπόψη ὅτι ὁ χῶρος τῆς ἐκδήλωσης ἦταν σὲ ἕνα σταυροδρόμι τοῦ Συνοικισμοῦ ,οἱ δρόμοι στρωμένοι μὲ τραπέζια γεμάτα μὲ κόσμο-θεατές, ἡ ὀρχήστρα στὴ μία γωνία στὸ σταυροδρόμι καὶ ἐμεῖς ἀκριβῶς ἀπὸ πάνω τῆς στὸ 2ο ὄροφο στὸ μπαλκόνι τῆς ἀδελφῆς του τῆς Σαλώμης καὶ τοῦ γαμπροῦ του τοῦ Νίκου. Τὸ πρόγραμμα τῆς ἐκδήλωσης τὴν τελευταία στιγμὴ ἄλλαξε λόγω προβλημάτων ὑγείας τῆς ρεμπέτικης κομπανίας Γυθείου (παληκάρια τῆς 3ης ἡλικίας) καὶ ἔτσι ἀπολαύσαμε ἔντεχνο καὶ ποιοτικὰ λαϊκὰ τραγούδια, ἀπὸ δικούς μας –Λάκωνες καλλιτέχνες . Ἕνᾳ μικρὸ δεῖγμα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἀπολαύσαμε ἀπὸ τὸν τραγουδιστὴ Σπύρο Κουτσοβασίλη εἶναι τὸ παρακάτω : Βεβαίως καὶ δὲν εἴμαστε στὸ διαμέρισμα μόνο οἱ 6 μεγάλοι ,ἦλθαν καὶ οἱ ἄλλες ἀδελφές του Δημήτρη ,παιδιὰ νύφες ἐγγόνια φίλοι γείτονες χαμὸς στὸ διαμέρισμα ,γλέντι καὶ χορὸς κάτω στὸ σταυροδρόμι , τὸ ἴδιο καὶ πάνω στὸν δεύτερο ὄροφο. Ἦταν μία καθαρὴ προσωπικὴ στιγμὴ καὶ δὲν θὰ ἔκανα αὐτὴ τὴν ἀνάρτηση ἂν δὲν ἤθελα νὰ κοινωνήσω μαζί σας τὶς στιγμὲς ποὺ ἔζησα μέσα σ΄ἕνα σπίτι ποὺ ἡ οἰκογενειακὴ ἀγάπη ἔκδηλα ξεχείλιζε καὶ αὐτὸ ὀφειλότανε στὸ Μαστρ΄Ἀλέξη ποὺ γαλούχησε τέτοια παιδιὰ κι ἐκεῖνα μὲ τὴν σειρὰ τοὺς τὰ παιδιά τους ἀλλὰ καὶ στὴν ἀκουστικὴ γνωριμία μου ἐκ τοῦ 2ου ὀρόφου μὲ ἕνα ἀξιόλογο καλλιτέχνη τὸν Σπύρο Κουτσοβασίλη ,τὸν ὁποῖο καὶ συνεχάρην μὲ τὸ τέλος τῆς ἐκδήλωσης. Φωτογραφίες καὶ βίντεο ἀπὸ τὸ δικό μας γλέντι δὲν θὰ σᾶς δείξω ….. καὶ ἀρχίζω λίγο ἀνάποδα ἀπὸ ἕνα ἐξαιρετικὸ τραγούδι ,πού μου ἄρεσε καὶ ποὺ φώναξα στὸν Σπύρο Κουτσοβασίλη νὰ τὸ ἐπαναλάβει καὶ τὸ ἔκανε στὸ τέλος καὶ μὲ αὐτὸ ἔκλεισε τὴν ἐκδήλωση καὶ στὴν συνέχεια θὰ διαβάσετε τὸν τελευταῖο ἀποχαιρετισμὸ στὸν Μαστρ΄ Ἀλέξη ποὺ ἔγινε τὴν 14/08/2010 στὸ Γύθειο καὶ στὸν ὁποῖο ἐμεῖς ὅλοι ἐκεῖνο τὸ βράδυ στὸν συνοικισμὸ τοῦ κάναμε μνημόσυνο, ὅπως καὶ ἐγὼ ποὺ τώρα γράφω καὶ σᾶς τὸν παρουσιάζω μὲ αὐτὲς τὶς λίγες γραμμές.    

ΜΑΣΤΡ’ ΑΛΕΞΗΣ ΛΙΑΡΑΚΟΣ ,ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ –ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ

2013-08-03-427

….Καὶ τὸ » Σοφία » μὲ Καραβοκύρη τὸ μαστρ΄Ἀλέξη …. πανιὰ Ὀρθάνοιχτα καὶ πρίμο ἀγέρα χάνεται στὰ βάθη τοῦ Πελάγους στὸ στερνὸ καὶ ἀλαργινό του ταξίδι…

Στὰ ἀμπάρι της ἡ πραμάτεια μίας ζωῆς, τὰ ἐσώψυχά του, μία Βαλίτσα ρόδα κι ὄχι ἀγκάθια.

«Βλέπεις ,ὅτι σπέρνεις θερίζεις στὰ στερνὰ »

Ξωπίσω τὸ Καρνάγιο ὀρφανό.

Βασίλειο ἐγκατάλειψης ,Μοιρολόϊ ἀπὸ Βίντζια καὶ Σκάρες καὶ Φαλάγγια καὶ Μηχανὲς κι ἀπὸ τ΄ ἄλλα, τὸ σκεπάρνι καὶ τὰ σκαρπέλα του τὰ καλαφατικᾶ καὶ οἱ ματσόλες ,ποὺ μ΄αὐτὰ πάντρεψε τὸ παλιὸ μὲ τὸ καινούργιο.

« Ἔλα μαστρ΄ Ἀλέξη ,ἔσπασε ἡ παπαδιὰ τοῦ καϊκιοῦ μου »

Τοῦ ἄλλου τοῦ ΄μπάζε νερά, κι ὁ ἄλλος κοπάνησε στὰ βράχια καὶ τσάκισε τὸ κοράκι του.

Παστρικὰ ἔδινε ζωὴ στὸ παλιὸ νὰ συνεχίσει νὰ βγάζει μερόκαμα νὰ ζεῖ ἄλλη μία ψαράδικη Οἰκογένεια. Μοναδικὸς σ΄ὅλη τη νότια Λακωνία. Ἀπὸ Νεάπολη μέχρι Μέζαπο καὶ ἀπὸ Λαφονήσι μέχρι Γερολιμένα,τὸν ψάχνουν !

Ἴσιος στητὸς κυπαρίσσι μέχρι τὰ στερνά του.

Τὰ ἑκατὸ καὶ βάλε Χρόνια δὲ λύγισαν τοὺς ὤμους του.

Ὀγδόντα τόσα χρόνια ἀγώνας στὸ ξεροβόρι καὶ στὴν ἁρμύρα τοῦ Νησιοῦ αὐλάκωσαν τὰ μάγουλα τοῦ τὰ χέρια τοῦ ,οἱ παλάμες τοῦ σκληρὲς ,ἀτσάλι ἂπ τὸ σκεπάρνι καὶ τὸ σκαρπέλο.

Ἡ ματιὰ τοῦ θολὴ γεμάτη μυστήριο μία γλυκειὰ ἀφοπλιστικὴ καὶ πολλὲς φορὲς ὑγρὴ γιὰ τὸ χαμὸ ἀγαπημένου του προσώπου. Ἤρεμος, πράος, σ΄ὅλους ἀγαπητὸς μὲ τὸ γέλιο καὶ τὸ καλαμπούρι του.

Μὰ τρεῖς φράσεις ἔπαιζαν πολλὲς φορὲς στ΄χείλη του

« Ὑγεία παιδιά μου –Ἀγάπη παιδιά μου – Δόξα τῷ Θεῷ .. » Φορὲς καὶ φορὲς ἐρχόταν στὴ θύμισή του ἡ κυρὰ Σοφία, ἡ Σοφία του . Ἡ γυναίκα ποὺ μαζὶ ἔχτισαν ἕνα πολύβουο μελίσσι μὲ παιδιά, ἐγγόνια καὶ δισέγγονα. Πρὸς τιμὴ τῆς εἶχε δώσει καὶ τ΄ὄνομά της στὸ ΄νὰ του καḯκι. Τί νὰ γράψεις ,τί ν΄ἀφήσεις γιὰ τὸν ἄνθρωπο ποὺ ἀκόμα καὶ μὲ τὴν σιωπὴ του κάτι ἔδινε ,κάτι ἔπαιρνες ἄπ΄αὐτὸν . … Καὶ τὶς καλοκαιριάτικες φεγγαρόλουστες νυχτιὲς ὅταν ὁ Μπάτης καὶ τὸ κυματάκι σιγοτραγουδοῦν στὰ βραχάκια τῆς Κρανάης μία ἀχλὴ μορφὴ ,στητὴ ,ἴσια ,Κυπαρίσσι, μὲ θολὴ ματιὰ γυροφέρνει στὸ Καρνάγιο.

Σιμὰ στὰ Βίντζια , τὶς Σκάρες ,τὶς Μηχανές. Καλὸ κατευόδιο ,Σεβάσμιε γέροντα.

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s