«Να προσέξουμε όλοι τον φασισμό που κρύβουμε μέσα μας»

Ὅπως θὰ διαπιστώσατε ἀπὸ τὶς 25/10 ἕως σήμερα 29/10 ἀπέφυγα νὰ λάβω θέση-νὰ ἀναρτήσω ἄρθρα δικά μου ἢ ἀρθρογράφων ποὺ  κατὰ τὴν γνώμη μου δὲν προσέφεραν στὸ κλίμα ἑνότητας καὶ σύμπνοιας ποὺ πρέπει νὰ ὑπάρχει σὲ ὅλους μας τουλάχιστον τὴν ἡμέρα τῆς ἐθνικῆς ἐπετείου. 

Γιὰ τὸν ἴδιο λόγο δὲν δημοσίευσα ἐπίσης τὰ Δελτία Τύπου καὶ τὶς Ἀνακοινώσεις τῶν Κομμάτων.

Βεβαίως καὶ ἡ … λογοκρισία παύει …τὸ ἰστολόγιο ἐπανέρχεται στὴν πολυφωνία του καὶ ὡς διαχειριστὴς ,μετὰ τὶς ἀπὸ τηλεοράσεως  κοκορομαχίες  ἔνθεν καὶ ἔνθεν ,λάθος ἔκφραση ,κότες εἶναι ,μὴν προσβάλλουμε καὶ τοὺς κοκόρους, γιὰ τὸ ἂν θὰ πρέπει νὰ παρευρεθοῦν οἱ βουλευτὲς τῆς ΧΑ στὶς παρελάσεις, γιὰ τὸ ἂν θὰ πρέπει νὰ καταργηθοῦν οἱ παρελάσεις ,γιὰ τὸ ἂν  εἶπε ἢ δὲν εἶπε τὸ ΟΧΙ ὁ ΜπαρμπαΓιάννης ,ἀμφιλεγόμενο πρόσωπο γιὰ μερικοὺς δεξιοὺς κυρίως ὅμως ἄπ΄ὅλους σχεδὸν τοὺς  ἀριστεροὺς, ὀφείλω νὰ σᾶς γνωστοποιήσω τὶς προσωπικές μου ἀπόψεις στὰ παραπάνω θέματα:

-ΧΑ καὶ Παρέλαση : Ἐφόσον εἶναι βουλευτὲς νομίμου κόμματος καὶ παρευρίσκονται στὴν Βουλὴ  γιατί δὲν δικαιοῦνται αὐτὸ ποῦ οἱ ἄλλοι βουλευτὲς δικαιοῦνται ; Καὶ αὐτοὶ οἱ Ἕλληνες ποὺ τοὺς ψήφισαν δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ τοὺς … καμαρώσουν ὅπως κάνουν καὶ οἱ ψηφοφόροι τῶν ἄλλων κομμάτων μὲ τοὺς βουλευτές τους; διάκριση πολιτῶν ;Ἡ δικαιολογία ὅτι γιορτάζεται ἡ ἀντίσταση ἐναντίον τοῦ φασισμοῦ καὶ τοῦ ναζισμοῦ καὶ αὐτοὶ ὡς … ναζιστικὸ κόμμα δὲν δικαιοῦνται … ἀλλὰ Κουτσόγιωργα νὰ ὁμιλοῦν … μόνο ὡς παιδιάστικο ἐπιχείρημα μπορεῖ νὰ χρησιμοποιηθεῖ διαφορετικά μου ἐπιτρέπεται νὰ ὑποθέσω  ὅτι τὴν 25η Μαρτίου οἱ βουλευτὲς τοῦ  συνταγματικοῦ τόξου καὶ οἱ κάθε εἴδους τύπου Μπουτάρη ἄρχοντες δὲν θὰ ἔχουν πρόβλημα νὰ παρευρεθοῦν στὴν παρέλαση οἱ βουλευτὲς τῆς ΧΑ.

-Γιὰ τὶς παρελάσεις : Εἶμαι ὑπὲρ τῆς διατήρησης των ,θὰ ὑπάρξει ἐν καιρῷ σχετικὴ ἀνάπτυξη τοῦ θέματος.

-Γιὰ τὸν ΜπαρμπαΓιάννη : Καλὸ εἶναι οἱ ἀμφισβητίες νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι τὴν 28 Ὀκτ. 1940 ὁ Κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδος ( ἂν καὶ γερμανοσπουδαγμένος ἀλλὰ μὲ ἑλληνικὴ ψυχὴ γαλβανισμένη ἀπὸ τὴν συμμετοχή του στοὺς Πολέμους  ) καὶ ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς  δὲν ἐναντιώθηκαν στὸν φασισμὸ καὶ τὴν 06 Ἀπρ 1941 στὸν Ναζισμὸ …ἀλλὰ ἐναντιώθηκαν ,πολέμησαν ,τραυματίστηκαν ,σκοτώθηκαν ἀπὸ εἰσβολεῖς στὶς χῶρες τῶν ὁποίων εἶχαν ἐπικρατήσει αὐτὰ τὰ καθεστῶτα, ὁ πόλεμος ἑπομένως δὲν ἦταν οὔτε ταξικὸς οὔτε ἔγινε ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῶν ἑλλήνων λόγω συμπάθειας ἢ ἀντιπάθειας πρὸς τὰ καθεστῶτα αὐτά, θεωρῶ ὅτι τὴν  ἰδὶα ἀντίδραση θὰ ἀκολουθοῦσε ὁ τότε Κυβερνήτης καὶ ὁ Λαὸς ἂν γιὰ κάποιο λόγο  δεχόμαστε ἐπίθεση πχ ἀπὸ τὴν Ρωσία … ἢ θὰ ὑπῆρχαν ἀστερίσκοι καὶ ναὶ μὲν ἀλλὰ ..πχ  ἀπὸ μέρος τοῦ Λαοῦ … βλέπετε δὲν μιλάω γιὰ παροτρύνσεις ἢ ἐπιστολὲς κλπ καλὸ εἶναι νὰ τὰ ξεχάσουμε καὶ νὰ ἑνωθοῦμε, λήθη ναὶ διαστρέβλωση ὅμως ὄχι καὶ μὴ ξεχνᾶτε ὅτι εὐτυχῶς ποὺ νικηθήκατε σύντροφοι καὶ ὅτι ἡ ἱστορία γράφετε ἀπὸ τοὺς νικητὲς .. καὶ γιὰ νὰ γνωστοποιήσω τὴν ἄποψή μου ὁ ΜπαρμπαΓιάννης  ὑπῆρξε ἡγέτης ἀξεπέραστος μέχρι τώρα στὴν νεώτερη ἱστορία τῆς Ἑλλάδος, ἀνασύρω δὲ ἀπὸ τὸ ἀρχεῖο τώρα ποὺ δὲν ρίχνω λάδι στὴ φωτιὰ καὶ μὲ ψυχῆ βαθιά σας παρουσιάζω τὰ λεχθέντα ἀπὸ δυὸ  ἀδιαμφισβήτητα ἰδεολογικούς του ἀντιπάλους.

Μίκης Θεοδωράκης

Εκλαιγε όλη η πόλη για τον Μεταξά

«…Οταν έπεφτε μια πόλη, “έπεφτε” όλη η Ελλάδα: έβγαινε όλος ο κόσμος έξω, χτυπάγανε οι καμπάνες κι ο κόσμος τραγουδούσε, χόρευε, φίλαγε ο ένας τον άλλο… Κι αυτό γινότανε κάθε βδομάδα, διότι κάθε βδομάδα έπεφτε η μία αλβανική πόλη μετά την άλλη. Τέτοια έξαρση πατριωτισμού δεν νομίζω να την ξανάζησαν οι Ελληνες…

…Ο θάνατος του Μεταξά ήταν ένα μεγάλο σοκ. Ο Μεταξάς ήταν πολύ τυχερός διότι συνέδεσε το όνομά του με το “Οχι”, συνέδεσε το όνομά του με τη νίκη και πέθανε σε μια κορύφωση νίκης. Στην Τρίπολη, πρέπει να σου πω ότι έγιναν μνημόσυνα σε διάφορες εκκλησίες. Κι εμείς πήγαμε σε μια εκκλησία, όχι στη μητρόπολη, σε μια άλλη, πιο μικρή. Την ώρα λοιπόν του μνημοσύνου, ο κόσμος έκλαιγε τόσο γοερά, ώστε από τη μία εκκλησία στην άλλη άκουγες τα κλάματα. Εκλαιγε όλη η πόλη για τον Μεταξά. Τόσο τυχερός ήταν δηλαδή, έτυχε η κατάλληλη στιγμή να πει το “Οχι” και μετά να πεθάνει… Και πίσω από το “Οχι” αυτό, δείχνει ότι ήταν ίσως ο μοναδικός πολιτικός στην Ευρώπη που δεν πίστευε στη νίκη του Χίτλερ. Πίστευε δηλαδή ότι θα νικήσουν οι Εγγλέζοι, κάτι που εκείνη τη στιγμή έμοιαζε παράλογο. Και, βεβαίως, ταίριαζε πολύ και με τη νοοτροπία του θρόνου, που ήταν αγγλόφιλος…».

Γρηγόρης Φαράκος*

Στην κηδεία του Μεταξά εγώ παρευρέθηκα

«…Το πρωί της 28ης Οκτωβρίου το περίμενα γιατί θα είχα το πρώτο μου μάθημα στο πρώτο έτος του Πολυτεχνείου… Εκείνο που αισθάνομαι μέχρι τώρα –και πιστεύω το αισθάνεται και ο περισσότερος κόσμος από τότε– ήταν ότι η ζωή, γενικά η ζωή και της χώρας και του κάθε ατόμου, χωρίστηκε στα δύο. Στο πριν και το μετά. Κι αυτό κατά τη γνώμη μου καθόρισε και την εξέλιξη όλης της χώρας στα κατοπινά.

…Η στάση της Σοβιετικής Ενωσης στον ελληνοϊταλικό πόλεμο ήταν διφορούμενη. Επιπλέον, το σοβιετογερμανικό Σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπερντοφ δημιούργησε προβλήματα σε όλα τα κομμουνιστικά κόμματα της Ευρώπης που είχαν ταχθεί κατά του Αξονα…

…Είναι γνωστό ότι κατοπινά έχει γίνει μια κριτική στο γράμμα του Ζαχαριάδη από τη φυλακή, ότι ήταν υπερπατριωτικό, ότι είχε και άλλες άστοχες εκφράσεις. Αν το προσέξεις δεν έχει ούτε άστοχες εκφράσεις ούτε τίποτα. Μακάρι τη γραμμή αυτή (την ακολούθησε βέβαια το ΚΚΕ στα χρόνια της Κατοχής), μακάρι να την ακολουθούσε ακόμα πιο σταθερά και μόνιμα. Οποια άλλη γνώμη κι αν έχει και ό,τι κι αν σκέφτεται κανείς για τον Ζαχαριάδη, οφείλει να του αναγνωρίσει αυτή τη μεγάλη υποθήκη που άφησε εκείνη τη στιγμή προς τον ελληνικό λαό και προς το κόμμα του…

…Ο,τι και να πεις για τον Μεταξά, το πρωί της 28ης Οκτωβρίου εξέφρασε το λαϊκό αίσθημα. Και βεβαίως, επειδή και το ΚΚΕ αυτή είχε ως μοναδική κατεύθυνση, με αυτή την έννοια ταυτίζονται… Βεβαίως, αρνιέμαι τους διθυράμβους που συνήθως ακούγονται υπέρ του Μεταξά που είπε το “Οχι”, αλλά και από την άλλη μεριά, δεν μπορώ να δεχθώ αυτή τη συνεχή κριτική των αριστερών, οι οποίοι δεν είπαν ΠΟΤΕ ότι εν πάση περιπτώσει ο Μεταξάς εκείνο το πρωί είπε αυτό που αισθανόταν όλος ο ελληνικός λαός. Και θα πω και κάτι ακόμα: Στην κηδεία του Μεταξά εγώ παρευρέθηκα. Ημουν από εκείνους που με τίποτα δεν τον ήθελα, αλλά παρευρέθηκα. Και παρευρέθηκε πολύς τέτοιος κόσμος…».

* Ο Γρηγόρης Φαράκος του Κωνσταντίνου (Ναύπλιο, 11 Ιανουαρίου 1923 – Αθήνα, 23 Μαρτίου 2007) ήταν Έλληνας πολιτικός και συγγραφέας. Υπήρξε γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, (Ιούλιος 1989 – Φεβρουάριος 1991) και βουλευτής του ΚΚΕ και, αργότερα, του Συνασπισμού. Επίσης διετέλεσε διευθυντής της εφημερίδας «Ριζοσπάστης».

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s