Τίτλοι Τέλους για την Τσαμπίκα

Γεννήθηκε στις 16 Φεβ 1922.

Γέννησε το πρώτο της τον γιό ,το Κώστα , στις 17 Φεβ 1945  .

Ο Κώστας έφυγε νωρίς ,σημείο σταθμός στη ζωή της Τσαμπίκας .

Αμέσως αρχίζει να αισθάνεται ότι μια πίεση την πλακώνει στο στήθος ,δεν μπορεί να εκφραστεί και συνεχώς ρωτάει που είναι ο Κώστας.

– Ο Κώστας πήγε μακρινό ταξίδι στην Αμερική … ησυχάζει για λίγο ,η ερώτηση επαναλαμβάνεται ,γίνονται ερωτήσεις πολλές και οι απαντήσεις ίδιες.

Αρχίζει σιγά σιγά να ζει σε ένα δικό της κόσμο , ευτύχημα το λένε μερικοί διότι έτσι δεν αισθάνεται την απώλεια του παιδιού της.

Ζει ξανά τα παιδικά της χρόνια ,νομίζει ότι κρύβεται από την μάνα της στον  ασχινό (ο σχίνος στην Μονολιθιάτικη ντοπιολαλιά ) ή θέλει με το αυτοκίνητο να βρίσκεται διαρκώς σε κίνηση διότι έτσι πιστεύει ότι γυρίζει στο σπίτι της που είναι μακριά .

Βόλτες με το αυτοκίνητο ατέλειωτες ….

– Εσύ σαι καλό παιδί ,ανύπαντρος είσαι ;

-Ναι ρε Τσαμπίκα .

– Και γιατί δεν παντρεύεσαι να νοικοκυρευτείς ;

– Θέλω μία ,αλλά δεν μου την δίνουνε .

– Πες μου ποια είναι να πάμε να την ζητήσουμε ;

– Μα θα μας την δώσουνε ;

– Βέβαια …βέβαια , ποιά είναι ;

– Η κόρη σου …

Το παραπάνω σενάριο, με ελάχιστες παραλλαγές, παίχτηκε πολλές φορές ,  ως προς την πάντα αρνητική έκβαση του σεναρίου η απάντηση ήταν είτε με διπλωματικό τρόπο … μα η  Μαιρήτσα είναι μικρή ,πάει σχολείο …. Είτε απότομη και ευθεία …. για τα μούτρα σου την έχω …

Λίγο αργότερα η Τσαμπίκα μπαίνει σε μια βάρκα ,η βάρκα είναι δεμένη με ένα κάβο ,το πέλαγος μπροστά της ήρεμο αλλά με θολή ατμόσφαιρα .

Μάταια προσπαθούμε, για καθαρά δικούς μας εγωιστικούς λόγους να την επαναφέρουμε .

Ελαχίστη επαφή με τη πραγματικότητα , μόνο όταν της τραγουδάμε το ….Mamma son tanto felice ,Perché retorno da te ….  ή το ….Άστα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα …ανήμπορη πια καθισμένη στο κρεβάτι κουνάει τα πόδια της στον ρυθμό και προσπαθεί να αρθρώσει χωρίς επιτυχία τους στίχους .

Η έστω και στοιχειώδης αυτή επικοινωνία σιγά σιγά χάνεται .

Η Τσαμπίκα κόβει τον κάβο που δένει την βάρκα ,λυτρώνεται ,η βάρκα όλο και ξεμακραίνει, μα κοιτάξτε καλύτερα δεν είναι μόνη μέσα στη βάρκα ,είναι και ένας άντρας τιμονιέρης στην βάρκα .

Είναι ο Κώστας που έφυγε για την Αμερική στις 29 Μαρτίου 2004 και ώρα 10:30 και επέστρεψε μετά από 13 χρόνια την ίδια μέρα και περίπου την ίδια ώρα ,σήμερα στις 29 Μαρτίου 2017 και ώρα  09:30 να πάρει και να συνοδεύσει την μάνα του ,στο μακρυνό της ταξίδι.

Τσαμπίκα μη ανησυχείς ,εκεί θα είσαι καλύτερα ,θα είσαι με τον άντρα σου ,τον γιό σου ,τα αδέλφια σου ,τους γονείς σου , σε περιμένουν όλοι να τους πεις τα νέα , μεγάλη μάζωξη σου λέω, σε φαντάζομαι να αγορεύεις και υπερπληθωρική όπως ήσουνα ,είμαι σίγουρος ότι και εκεί θα τους καπακώσεις όλους.

Καλό Ταξίδι Τσαμπίκα.

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s