Μακεδόνων παραμυθία

«Διακόπτουμε το πρόγραμμά μας για ν’ ακούσουμε το διάγγελμα του

Περικλής Α. Μήτκας ,Πρύτανης του ΑΠΘ.

πρωθυπουργού». Ετσι απροετοίμαστο με βρήκε, καθ’ οδόν προς μια εκδήλωση, η ανακοίνωση της «συμφωνίας». Κι όσο προχωρούσαμε σε αναγνώριση γλώσσας με αστερίσκους και σε αναγνώριση ιθαγένειας με υποσημειώσεις, το αίσθημα του εμπαιγμού και το σφίξιμο στο στομάχι όλο και δυνάμωνε. Απώλεια οριστική και αμετάκλητη. Ετσι άραγε να ένιωθαν οι δύο παππούδες, ο Περικλής κι ο Αριστείδης, όταν, εικοσάχρονοι στο Μοναστήρι, άκουγαν τον τότε Ελληνα πρωθυπουργό να τους ανακοινώνει από το μπαλκόνι του ελληνικού προξενείου ότι το αποτέλεσμα των εθνικών αγώνων του 1904-12 τους έβρισκε υπηκόους του Βασιλείου της Σερβίας;

Διακόπτουμε λοιπόν την πολύχρονη εθνική προσπάθεια να πείσουμε τη διεθνή κοινότητα ότι η γλώσσα και η ιθαγένεια των βορείων γειτόνων μας δεν είναι μακεδονική.

Ανεξάρτητα από την τελική έκβαση του όλου εγχειρήματος, το γράψαμε και το συμφωνήσαμε erga omnes για να μας στοιχειώνει στο διηνεκές.

Τόσα χρόνια ποιος έλεγε αλήθεια και ποιος έκανε προπαγάνδα;

Διακόπτουμε και τις όποιες ατομικές προσπάθειες να πείσουμε καλόπιστους και κακόπιστους συνομιλητές για τη διαφορά μεταξύ Ελλήνων Μακεδόνων και Σλαβομακεδόνων. Υποστέλλουμε τις σημαίες και υποχωρούμε. Συνέχεια ανάγνωσης «Μακεδόνων παραμυθία»

Advertisements

Πατριώτης ,Ἐθνικιστής ἤ Φασίστας ;

Ἄν ὅλοι οἱ νέοι καί ὅλες οἱ νέες μας εἶχαν τίς ἴδιες εὐαισθησίες προφανῶς καί θά μας ἐμπόδιζαν νά ἀσχημονοῦμε στο σῶμα της Ἑλλάδος.
Συγχαρητήρια στούς γονεῖς πού την ἀνέθρεψαν.
Μας ἔβαλλες τα γυαλιά .
Καλή τύχη στήν ζωή σου κοπελλιά μου.

Γιατί Πατέρα ;

Ἡμέρα γιορτῆς γιά τήν Κυβέρνησι σήμερα καθώς καί ἡμέρα του Πατέρα κατά τά πρόσφατα εἰωθότα καί νοιώθω πολύ λυπημένος γιά αὐτό κι αἰσθάνομαι τήν ἀνάγκη νά σου παραπονεθῶ Πατέρα .

Θέλω λοιπόν πατέρα νά σέ ἐνημερώσω γιά τήν σημερινή γιορτή τῆς Κυβερνήσεως , σήμερα ἐν χορδαῖς καί ὀργάνοις ,στίς Πρέσπες ἐπισήμως καί μέ τήν σφραγῖδα τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἀναγνωρίσαμε ὅτι ὑπάρχει ἀνεξάρτητο κράτος μέ τό ὄνομα Μακεδονία.

Αὐτός εἶναι καί ὅ λόγος γιά τόν ὁποῖον αἰσθάνομαι λύπη καί θέλω νά σου παραπονεθῶ διότι πατέρα ὅλα ὅσα μου ἔλεγες ἦταν λάθος, λάθος ἦταν καί αὐτά πού μου ἔλεγε ὁ παπποῦς μου καί πατέρας σου .

 Ἦταν λάθος του παπποῦ μου καί πατέρα σου νά ἔλθῃ ἀπό τήν Ἀμερική νά πολεμήσῃ στούς Βαλκανικούς Πολέμους γιά τήν ἀπελευθέρωση τῆς Μακεδονίας μας , γιατί πατέρα τό ἔκανε ὁ παπποῦς ;

Ἦταν λάθος σου πατέρα νά πολεμήσῃς στόν Β’ΠΠ στήν Ἀλβανία καί μέ τήν πτώση του μετώπου νά φθάσης μέ τά πόδια γεμᾶτος ψεῖρες ,ρακένδυτος ,ἄπλυτος κι ἀξύριστος ἀπό τήν Ἀλβανία στήν Ἀθήνα , γιατί πατέρα ;

Ἦταν λάθος σου πατέρα ἡ ἐπιλογή στρατοπέδου πού ἔκανες στο ἐμφύλιο , διότι δέν νικήσατε τούς ἀριστερούς πατέρα ὅπως μου ἔλεγες στήν πράξη ἡττηθήκατε .

Μου ἔλεγες πατέρα ὅτι οἱ Γερμανοί ἦταν ἐχθροί μας καί σήμερα μαθαίνω ὅτι οἱ Γερμανοί εἶναι φίλοι μας ; ὅπως καί οἱ Ἀμερικανοί ; καί στηρίζουν τήν Κυβέρνηση του Τσίπρα ,στήν παραχώρηση του ὀνόματος , ἕναν κατά δήλωση του Ἀριστερό ; ἀλλά ὄχι κομμουνιστή… καί τόν παρότρυναν στήν ἀναγνώριση του κράτους τῶν Σκοπίων .

Μου ἔλεγες πατέρα ὅτι οἱ Ρῶσοι εἶναι ἐχθροί μας ; καί σήμερα εἶναι κατά τῆς λύσης πού ἔδωσε ἡ Κυβέρνηση ,ὅπως καί τό ΚΚΕ πατέρα ἔχει ἀποκηρύξει τήν 5η Ὁλομέλεια καί ἀντιτάχθηκε στίς θέσεις τῆς σημερινῆς κυβέρνησης γιά τήν Μακεδονίας μας.

Μου ἔλεγες πατέρα ὅτι πρέπει νά ἔχουμε ἰδανικά καί νά τηρήσουμε τίς ἀξίες Πατρίδα-Θρησκεία-Οἰκογένεια καί σήμερα μας κατηγοροῦν ,ἐπειδή πιστεύουμε σέ αὐτά ,ὅτι εἴμαστε φασίστες καί πατριδοκάπηλοι ἐνῶ βλέπουμε -ἀκοῦμε γιά νέες ἀξίες γιά νέα ἰδανικά ὅπως Πολυπολιτισμικότητα , μή ὕπαρξη συνόρων , ἄθεοι ἄρχοντες ,κατάλυση τῶν θεσμῶν τῆς οἰκογένειας ,νομιμοποίηση οἰκογενειῶν παραφύση κλπ.

Μου ἔλεγες πατέρα ὅτι ὅταν αἰσθανόμαστε ὅτι κινδυνεύει ἡ πατρίδα νά προστρέχουμε νά τήν ὑπερασπιζόμαστε κι ἐμεῖς ἀντί νά πᾶμε στούς ἀγῶνες πού γινόντουσαν στίς πλατεῖες καί νά ἑνώσουμε τίς φωνές μας γιά τήν Μακεδονία μας ,ἀράξαμε στούς καναπέδες μας καί παθιαζόμαστε καί φωνάζουμε γιά τούς ἀγῶνες καί τά γκολ του Μουντιάλ.

Κατάλαβες λοιπόν πατέρα γιατί σήμερα αἰσθάνομαι λυπημένος , γιατί ὅσα μου ἔμαθες ,ὅσες ἀξίες μου κληρονόμησες δέν κατόρθωσα νά τίς διατηρήσω καί γιατί προαισθάνομαι ὅτι τά δεινά μας δέν τελείωσαν.

Ἡ Ἑλλάδα ποῦ πολέμησες πατέρα χάνεται, ἡ Ἑλλάδα πού μας κληρονόμησες πατέρα μικραίνει καί δυστυχῶς ἐμεῖς ,παρά τόν ὅρκο πού δώσαμε ,ἀποδειχτήκαμε κατώτεροι τῶν περιστάσεων .

 

Δεν είναι τυχαίο ότι ο αδαής (ακόμα και για το Ήλιντεν) Τσίπρας… πιστεύει ; ότι «κλείνει ένα μέτωπο» ενώ στην πραγματικότητα «ανοίγει μια κερκόπορτα»

Το πραγματικό όνομα της FYROM είναι ΝΑΤΟ-Μακεδονία.

Αυτή η δυσλειτουργική συμφωνία που υπαγορεύθηκε στους Τσίπρα – Ζάεφ, δυσλειτουργική όπως το Σχέδιο Ανάν, επαναφέρει στα Βαλκάνια το πρόβλημα της «Μακεδονικής Σαλάτας» που χαρακτήριζε την περιοχή κατά την περίοδο που ο τότε «Μεγάλος Ασθενής», η Οθωμανική Αυτοκρατορία, ήταν στα στερνά της.

Αυτή η συμφωνία, αν επικυρωθεί και ζήσει, είναι μια σπαζοκεφαλιά που θα παίρνει εκδοχές ανάλογες με τη διαμόρφωση των συσχετισμών ισχύος στα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή.

Το πρόβλημα λύθηκε, ζήτω το πρόβλημα!

Η Τουρκία έχει επανακάμψει στα Βαλκάνια και, με τη συνενοχή των ΗΠΑ και της Γερμανίας, η αναδιαμόρφωση της περιοχής έχει πάρει τον δρόμο της. Σημασία δεν έχει πώς θα λέγονται τα σαντζάκια, αρκεί να είναι σαντζάκια. Βιλαέτια και προτεκτοράτα.

Οι αστειότητες Μακεδόνας παύλα σίτιζεν οφ Νόρθερν Μασεντόνια δεν λύνουν κανένα πρόβλημα, η δε αποκοπή της μεσαιωνικής (Βυζαντινής) Μακεδονίας απ’ την αρχαία είναι έγκλημα – το ίδιο όπως και η αποκοπή της Μακεδονίας από το παρελθόν της κατά την Τουρκοκρατία.

Πρόκειται για μια έμμεση παραδοχή ότι κατ’ αυτούς τους αιώνες «στη Μακεδονία ζούσαν άλλοι» καθώς ωραία το γράφουν οι πράκτορες της Νέας Τάξης και όχι και ;;; Έλληνες ;;;. Αυτή η προσέγγιση που τονίζει την ασυνέχεια του ελληνικού έθνους, παίρνει απ’ αυτήν τη συμφωνία μια βαθιά επινίκια ανάσα.

  Όλα αυτά είναι τερατογενέσεις, που αν η Ελλάδα ήταν ισχυρή θα ήταν θνησιγενείς. Όμως η χώρα μας έχει περιέλθει σε θέση αδυναμίας και οι τυχοδιωκτισμοί στην περιοχή μας βρίσκουν πρόθυμους τυχάρπαστους και αργυρώνητους υποστηρικτές.

Ο έντιμος συμβιβασμός μιας σύνθετης ονομασίας erga omnes, εκφυλίζεται σε έναν ασκό του Αιόλου, όπου το έθνος και η γλώσσα που πολιτογραφούνται «μακεδονικό» και «μακεδονική» θα λειτουργούν εις βάθος χρόνου κατά το δοκούν των πολεμοκάπηλων.

Η (Γερμανική) Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ έχουν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν, ο Τσίπρας τι ακριβώς πανηγυρίζει κι ετοιμάζει πτωχοπροδρομικές φιέστες στις Πρέσπες; Συνέχεια ανάγνωσης «Δεν είναι τυχαίο ότι ο αδαής (ακόμα και για το Ήλιντεν) Τσίπρας… πιστεύει ; ότι «κλείνει ένα μέτωπο» ενώ στην πραγματικότητα «ανοίγει μια κερκόπορτα»»

Δυσωδία, πολιτική καμαρίλα, περιφρόνηση Συντάγματος, ο ΠτΔ και η συμφωνία

Γράφει ο Σάββας Πεταλάς

Με βάση τις “διαρροές” της Συγκυβέρνησης, η συμφωνία με την ΠΓΔΜ δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται απλά κακή. Η προπαγάνδα της κυβέρνησης για αστερίσκους και νομικές επεξηγήσεις εντός της συμφωνίας, δεν αναιρεί το γεγονός ότι γλώσσα αποκαλείται Μακεδονική όπως και οι Σκοπιανοί “Μακεδόνες”.

Παρόλα αυτά πρόκειται καταρχήν για θεσμική και συνταγματική εκτροπή, χωρίς εξεταστεί καν το εθνικά επιζήμιο περιεχόμενο της. Πως αλλιώς άραγε μπορεί να περιγραφεί ότι ο Πρωθυπουργός “καπελώνει” θεσμικά την Βουλή η οποία θεωρητικά είναι το όργανο επικύρωσης διεθνών συμφωνιών (άρθρο 28 του Συντάγματος). Ουσιαστικά πρόκειται για υπογραφή οδικού χάρτη πρόσκλησης στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε της ΠΓΔΜ, που παράγει αμετάκλητα τετελεσμένα εάν οι Σκοπιανοί τηρήσουν τα περιγραφόμενα στάδια, ανεξάρτητα αν επικυρωθεί από την Ελληνική Βουλή.!!! Το ζήτημα λοιπόν είναι γιατί η πολιτική παρέα που κυβερνά υπό τον κ Τσίπρα επιμένει να υλοποιήσει με κάθε μέσο μία εθνικά επιζήμια συμφωνία. Γιατί αγνοεί τις σφοδρές αντιδράσεις του λαού και κυρίως που αποσκοπεί. Με μία πιο ψύχραιμη ματιά, καταλήγουμε ότι ο κ Τσίπρας δεν θεωρεί ότι “αυτοκτονεί” πολιτικά αλλά αντίθετα ότι εξυπηρετεί πολλαπλούς στόχους που αφορούν:

1ον) Να ικανοποιήσει τους ξένους παράγοντες που τον έφεραν στην εξουσία και τον στηρίζουν, για να συνεχίσουν να το κάνουν, δίνοντας του παράταση σε μέτρα περικοπών συντάξεων και διευκολύνσεις για το χρέος, κτλ. Αυτό άλλωστε υποστήριζαν δημοσιεύματα Ελληνικών όσο και Γερμανικών Εφημερίδων, ήδη από τον Απρίλιο. Θεωρητικά η κυβέρνηση με την ανοχή του Βερολίνου θα μεταθέσει τις περικοπές συντάξεων για το δεύτερο εξάμηνο του 2019 και θα επιδιώξει τριπλές εκλογές το Μάιο του ίδιου έτους. Δηλαδή ταυτόχρονη διεξαγωγή εθνικών, αυτοδιοικητικών και ευρωεκλογών.

Πρόκειται για στρατήγημα που κατά το επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ θα βλάψει την Ν.Δ. αφού εκτιμούν ότι ο θυμός των ψηφοφόρων θα εκτονωθεί στις ευρωεκλογές. Ταυτόχρονα θεωρούν ότι η απλή αναλογική θα αυξήσει τον αριθμό των αυτοδιοικητικών συνδυασμών, γεγονός που λογικά θα βλάψει περισσότερο τη Ν.Δ. Με δεδομένο ότι η κεντροδεξιά διαθέτει μεγαλύτερη δεξαμενή στελεχών από το ΣΥΡΙΖΑ, θα προκύψουν όχι μόνο αυξημένες τοπικές έριδες αλλά και μεγαλύτερος αριθμός αυτοδιοικητικών υποψηφίων. Κατά συνέπεια τα στελέχη αυτά θα δώσουν βάρος στην προσωπική εκλογική τους ευδοκίμηση σε Δήμους και Περιφέρειες οπότε θεωρητικά η Ν.Δ. θα απολέσει μέρος της εκλογικής επιρροής, στις εθνικές εκλογές.

2ον) Να φουσκώσει τα πανιά της ακροδεξιάς ακόμα και με νέα κόμματα. Είναι προφανές ότι πυροδοτώντας ένα εγχώριο διχασμό Βορρά-Νότου ευνοεί τη δημιουργία νέου κόμματος τύπου Λέγκας, αλλά Ιταλικά, αδυνατίζοντας την Αξ αντιπολίτευση. Παράλληλα πιστεύει, αν κρίνουμε και από δημοσιεύματα του φιλοκυβερνητικού τύπου ( Αυγής και ΕφΣυν), ότι διασπά το ΚΙΝΑΛ θεωρώντας τους κκ Θεοδωράκη και Παπανδρέου ως εν δυνάμει δεκανίκια ή χρήσιμους πολιτικούς “ηλίθιους”.

3ον) Να φέρει προ του διλήμματος, αφού τα Σκόπια θα έχουν μπει στο ΝΑΤΟ, τη Βουλή και τον Ελληνικό Λαό να επικυρωθεί μία κακή συμφωνία ή να απορριφθεί και πλέον οι Σκοπιανοί να μην δεσμεύονται από τίποτα.

4ον) Να διατηρηθεί η συγκυβέρνηση μέχρι το Μάιο του 2019 οπότε σε χρόνο βολικό να επιτρέψει στον κ Καμμένο, να καταψηφίσει την συμφωνία , ρίχνοντας τάχα την συγκυβέρνηση. Έτσι ο κ Καμμένος θα συνεχίσει να παριστάνει το “Μακεδονομάχο” αφού προηγουμένως έχει στηρίξει όλη αυτή την αντεθνική μεθόδευση Τσίπρα. Προσδοκά λοιπόν να φουσκώσει τα πανιά των ΑΝΕΛ και να τους διασώσει πολιτικά, στερώντας έδρες από τη Ν.Δ σκηνοθετώντας σε χρόνο προαποφασισμένο το πολιτικό διαζύγιο με τον Υπ Άμυνας. Συνέχεια ανάγνωσης «Δυσωδία, πολιτική καμαρίλα, περιφρόνηση Συντάγματος, ο ΠτΔ και η συμφωνία»

Θέλουν λοιπόν σύνθετη ὀνομασία , μάλιστα … τότε ἄς ὀνομασθοῦν Νότια Σερβία …Southern Serbia

Μέ ἀφορμή τό σχόλιον ἑνός φίλου μου στο fb περί σύνθετης ὀνομασίας κρίνω σκόπιμο νά σάς ἐκθέσω μερικές σκέψεις μου ἐπί του προκειμένου.

Ἀπό τήν ἀπελευθερώσῃ μας ἀπό τούς Τούρκους καί ἐντεῦθεν τά κόμματα πού δημιουργήθηκαν εὐθέως χαρακτηρίζοντο φιλογαλλικό, φιλοαγγλικό ,φιλορώσικο κλπ ,ἀργότερα ἴσως ἀπό ντροπή τόν χαρακτηρισμόν αὐτόν του φιλο-τάδε τόν ἀπεκρύπτουν ἐνῶ ὑφίστατο .

Στήν πρόσφατη ἱστορία ὁ ἐπηρεασμός τῶν Μεγάλων αὐτῶν Δυνάμεων καί οἱ παρεμβάσεις των στήν πολιτική ζωή τῆς χώρας μας ὑφίστανται καί δυστυχῶς μέσῳ ἐπηρεασμοῦ τῆς κοινῆς γνώμης καθορίζουσιν τήν ἐκλογή τῶν κυβερνώντων μας ,τά δέ Πολιτικά Κόμματα μας ὑπακούουν στά ὑψηλά κελεύσματα των.

Τώρα ὅσο ἀφορᾶ τόν βόρειο γείτονα μας τά μέγιστα στήν διάσπαση τῆς Γιουγκοσλαβίας συνέβαλλε ἡ Γερμανία ( ἀπό αὐτούς ξεκίνησε τό κακό ) διότι ἐπιδιώκει τήν δημιουργία μικρῶν κρατιδίων κατά τό δυνατόν ὁμοσπονδίες, ὅπως στο ἐσωτερικό της, διότι ἔτσι θά μπορέσουν νά ὑποταχθοῦν εὐκολώτερα στήν οἰκονομική της αὐτοκρατορία…. Καί ὅσον ἀφορᾶ τά Σκόπια , τό ἐδαφικό μεγάλωμα των, δέν θά ἔπεφτε ἄσχημα – θά ἐξυπηρετοῦσε τούς Γερμανούς ἄν ὁ ἄξονας Γερμανία -Θεσσαλονίκη δέν εἶχε ἐπαφή μέ τήν Ἑλλάδα κι αὐτό θά γίνει ἄν ἡ Μακεδονία μας καί τό λιμάνι τῆς Θεσσαλονίκης παύσουν νά ἀποτελοῦν ἑλληνικά ἐδάφη .

Ἀφανῶς τό προωθοῦν κι ἄν κατορθώσουν τό σχέδιο τους νά ἐπικρατήσῃ τότε … θά μπορέσουν ἐκδικηθοῦν πλήρως αὐτούς πού τούς ἀντιστάθηκαν ( Σέρβους καί Ἕλληνες ) στο Β’ΠΠ….εἶναι κάτι πού δέν μπόρεσαν ποτέ νά ξεχάσουν ,ὅπως κι ἐγώ …ἐπειδή οἱ Γερμανοί εἶναι φίλοι μας.. δέν πρόκειται ποτέ νά ξεχάσω τό σχοινί μέ τό ὁποῖο στόν Ἀχλαδόκαμπο κρεμάσανε τόν παπποῦ μου ….

Ἡ Γερμανία συνέβαλε στήν ἀναζωπύρωση των ἐθνικισμῶν στήν Βαλκανική ἀπό τίς ἀρχές της δεκαετίας του 90 , ὑπέθαλπε καί ὁδήγησε στόν ἐμφύλιο της Γιουγκοσλαβίας.
Αὐτοί , ἐπαναλαμβάνω , πού δυό φορές τους ἀντιτάχθηκαν στόν Α’ καί Β’ παγκοσμίους πολέμους τασσόμενοι μέ τους Συμμάχους καί στήν συνέχεια κατά την περίοδο της κατοχῆς τους ἀντιστάθηκαν ἔπρεπε νά τιμωρηθοῦν …. καί τά σύνορα ἄλλαξαν…. στήν Εὐρώπη πάλι μέ εὐθύνη των Γερμανῶν.

Άποψή μου εἶναι ὅτι ἡ περίπτωσι τῆς σύνθετης ὀνομασίας ἐξυπηρετεῖ τά Γερμανικά Συμφέροντα γιά αὐτό καί ὑπηρετεῖται – προωθεῖται ἀπό αὐτούς πού εἴτε εἶναι Γερμανοματραφεῖς εἴτε εἶναι ἐκ πεποιθήσεως Γερμανόφιλοι ἤ παρά τίς δηλώσεις των τελικά ὑποτάχθηκαν στο Δ’Ράιχ.

Ὅσο τα χρόνια περνοῦν ὁ ρόλος της Γερμανίας στή διάλυση της Γιουγκοσλαβίας γίνεται πιό διακριτός καί ἐπιβεβαιώνει ὅσους ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ “ἐπιχείρηση γερμανοποίησης” της Εὐρώπης πού σήμερα ζοῦμε ξεκίνησε ἐκείνον τον Ἰούνιο του 1991.
Πᾶμε στο τώρα .

Συνέχεια ανάγνωσης «Θέλουν λοιπόν σύνθετη ὀνομασία , μάλιστα … τότε ἄς ὀνομασθοῦν Νότια Σερβία …Southern Serbia»

Διάλυση – ατίμωση χωρίς αντιπρόταση

Ο Χρήστος Γιανναράς γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στα Πανεπιστήμια της Αθήνας, της Βόννης και της Σορβόννης. Επιφυλλιδογραφεί σε εφημερίδες παρεμβαίνοντας στην πολιτική και κοινωνική επικαιρότητα.

Μ​​ας τρομάζει στην Ελλάδα σήμερα η καταστρατήγηση ή και κατάλυση θεμελιωδών προϋποθέσεων της οργανωμένης συνύπαρξης.

Μας τρομάζει η αυθαιρεσία και ωμή βία, που υποδύονται τη «λογική αγανάκτηση», την αυτοδικία «εκ των πραγμάτων επιβαλλόμενη».

Μας πανικοβάλλουν οι χυδαίοι βανδαλισμοί, που προφασίζονται «διαμαρτυρία».

Ο πρωτογονισμός και η βαναυσότητα, που θέλουν να εμφανίζονται σαν «ακτιβισμός».

Οι ψυχανώμαλες αντικοινωνικές συμπεριφορές – το τυφλό μένος για οτιδήποτε «δημόσιο»: σχολικά και πανεπιστημιακά κτήρια, «σήματα» και πινακίδες της Τροχαίας, κτήρια υπουργείων, δημόσιων υπηρεσιών και νοσοκομείων, πάρκα, προτομές και αγάλματα που κοσμούν τις πόλεις και ζωντανεύουν την Ιστορία. Και μύρια ακόμα ανάλογα.

Μας τρομάζει το καθημερινό θέαμα μιας κοινωνίας που αυτοκτονεί. Εντείνεται στο έπακρο η ανασφάλεια από την οικονομική χρεοκοπία, τον εφιάλτη της ανεργίας, τον έσχατο εξευτελισμό των αμοιβών της εργασίας, την ατίμωση των συντάξεων. Ολοκληρωτική η απουσία προοπτικών για τα παιδιά μας, για τα εγγόνια μας. Καταδίκη ο υποχρεωτικός ξενιτεμός.

Συντηρούμαστε σαν συλλογικότητα με παραισθησιογόνες εντυπώσεις, ψευδαισθήσεις: Δήθεν ότι έχουμε «Βουλή», κυβέρνηση, «αντιπολίτευση», τάχα και «πληροφόρηση». Μας προσφέρονται είκοσι οχτώ (28) –περίπου– τηλεοπτικά κανάλια και αναρίθμητοι ραδιοφωνικοί σταθμοί. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, κανάλια και ραδιόφωνα λειτουργούν σαν συνοικιακά, τριτοκοσμικά ψιλικατζίδικα: πουλάνε παντούφλες, εσώρουχα, «θαυματουργά» μαντζούνια, μαξιλάρια και πατατοκόφτες – ό,τι φανταστεί ο νους μας των αποβλακωμένων από την απαιδευσία και τη στέρηση.

Υπάρχουν τα τρία κανάλια της κρατικής τηλεόρασης και τρία ακόμα ή τέσσερα διαπλεκόμενων με την πολιτική μεγαλο-επιχειρηματιών, που διασώζουν μια προσχηματική ευπρέπεια, εξαιρώντας βέβαια την κυρίως πληροφόρηση: ειδήσεις – σχολιασμούς – συζητήσεις. Εκεί, στις ειδήσεις και στις «συζητήσεις», το επίπεδο κρατικών και ιδιωτικών καναλιών εξομοιώνεται απολύτως – απευθύνονται και τα μεν και τα δε στο ίδιο κοινό που συντηρεί στις οθόνες τις παντούφλες και τα θαυματουργά μαντζούνια.

Μοιάζει σχήμα λόγου, αλλά είναι πραγματική τραγωδία οδύνης και απελπισμού, για κάποιον αριθμό (απροσδιόριστο) χιλιάδων ανθρώπων, η κάθε μέρα που ξημερώνει στην Ελλάδα. Τόσο η κυβερνητική όσο και η αντιπολιτευτική ρητορική πληγώνει (ή το αναιδέστερο) παρακάμπτει την ανθρωπιά μας, τη νοημοσύνη και τον αυτοσεβασμό μας. Οι εκάστοτε «κυβερνητικοί εκπρόσωποι», τα τελευταία τριάντα χρόνια, αναπαράγουν, σαν δήθεν φυσιολογικό, έναν καινούργιο ανθρωπολογικό τύπο, κακέκτυπο του Γκαίμπελς και του Μπέρια.

Η πολιτική, στη σημερινή ελλαδική μας πραγματικότητα, είναι ένα απάνθρωπο παιχνίδι ακραίου αμοραλισμού, με τους παίκτες φιγούρες γυμνωμένες από ανθρώπινη ευαισθησία, καλλιέργεια, αυτοσεβασμό – αυτή είναι η εικόνα τους. Κυβερνάει τη χώρα ένα κόμμα «ριζοσπαστικής Αριστεράς», που εξελέγη για να «σκίσει τα μνημόνια» (τις γραπτές συναινέσεις στην εθνική υποτέλεια, την εξευτελιστική επιτρόπευση από τη διεθνή τοκογλυφία, τα σαδιστικά χαράτσια, το ξεπούλημα της κοινωνικής περιουσίας). Και σε μια νύχτα μέσα, οι «αγωνιστές της αδιάλλακτης Αριστεράς» μεταμορφώθηκαν στους πιο χαμερπείς λακέδες των «Αγορών» – χωρίς κάποιος τους, έστω ένας, «να πεθάνει από αηδία», όπως ζητούσε από τους Πρεβεζάνους ο Καρυωτάκης.

Κάποιος τους, ο Βαρουφάκης, κατάγγειλε (σε βιβλίο που έσπασε ταμεία) συγκεκριμένα εγκλήματα, επώνυμων αυτουργών, ωμής προδοσίας του εθνικού συμφέροντος. Στις καταγγελίες, με ακριβή εντοπισμό χώρου, χρόνου, αυτοπτών μαρτύρων, αντιτάχθηκε ότι «ο Βαρουφάκης είναι ένας αναξιόπιστος νάρκισσος». Και είναι νάρκισσος. Αλλά την αναξιοπιστία του κατήγορου είναι εξίσου αναξιόπιστο να την αποφασίζουν οι καταγγελλόμενοι. Οι «φυσικοί δικαστές», της θεσμικής Δικαιοσύνης, σιωπούν σκανδαλωδέστατα, προκλητικά. Συνέχεια ανάγνωσης «Διάλυση – ατίμωση χωρίς αντιπρόταση»

Τότε και έκτοτε.

Του Αντώνη Σαμαρά ( στην έντυπη έκδοση της Καθημερινής την 16.03.2008 )

Την εποχή που διαλύθηκε η Γιουγκοσλαβία και ανέκυψε το πρόβλημα των Σκοπίων, το 1991-92, στην Ελλάδα επικράτησε η άποψη ότι δεν μπορούσαμε να αναγνωρίσουμε κράτος με όνομα «Μακεδονία» δίπλα στα σύνορά μας.

Την άποψη αυτή, ασφαλώς τη στήριζε η συντριπτική πλειονότητα της ελληνικής κοινής γνώμης. Αλλά δεν την επέβαλε το «πεζοδρόμιο», ούτε τα συλλαλητήρια, ούτε οι «Μακεδονομάχοι», ούτε, ασφαλώς ο… Αντώνης Σαμαράς!

Τη διαμόρφωσαν οι δύο κορυφαίοι πολιτικοί της εποχής εκείνης, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε αναφέρει ρητά τότε: «Σε ό,τι αφορά την ονομασία… για μένα δεν υπάρχει καμιά δυνατότητα να δεχθώ τον όρο «Μακεδονία», υπό οιανδήποτε μορφή αυτός περιέχεται στην ονομασία των Σκοπίων».

Κι αυτό διότι, όπως εξηγούσε, το θεωρούσε «όχημα αλυτρωτισμού».

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής όχι μόνο συμφωνούσε με αυτή την άποψη, αλλά την πήγαινε κι ένα βήμα παραπέρα: «Το επιχείρημα ότι η Ελλάδα υπερβάλλει, διότι τα μικρά Σκόπια δεν αποτελούν απειλή για την Ελλάδα… είναι αντιφατικό και επικίνδυνο, για να μην πούμε παράλογο… Αν τα Σκόπια δεν αποτελούν απειλή, αυτή τη στιγμή, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει και να εγγυηθεί… ποιοι συνδυασμοί δυνάμεων θα προκύψουν, στο εγγύς ή στο απώτερο μέλλον, στα Βαλκάνια και στην ευρύτερη περιοχή… Τα κράτη δεν ζουν μόνο με το σήμερα. Πρέπει να θυμούνται και το χθες για να μη το ξαναζήσουν αύριο»

Αυτές τις απόψεις υιοθέτησε ομόφωνα η κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ, που τότε βρισκόταν στην κυβέρνηση. Αυτές τις απόψεις υιοθέτησε με συντριπτική πλειοψηφία η τότε Ελληνική Βουλή. Αυτές τις απόψεις είχε υιοθετήσει ομόφωνα το τότε υπουργικό Συμβούλιο. Κι αυτές της απόψεις υπερασπίστηκα εγώ, τότε, ως υπουργός Εξωτερικών. Ασφαλώς συμφωνούσα με τις απόψεις αυτές. Ακόμα συμφωνώ. Αλλά δεν τις «επέβαλα» εγώ. Απλώς εξέφρασα και υλοποίησα την εθνική γραμμή, όπως είχα καθήκον, ως υπουργός Εξωτερικών. Συνέχεια ανάγνωσης «Τότε και έκτοτε.»

Σαράντος Ι. Καργάκος για το Σκοπιανό: «Ἀμυκλαῖοι σιγῆ ἀπώλοντο»

Ἐάν τό Σκοπιανό ζήτημα εἶχε ἀντιμετωπισθεῖ ἀπό τή διεθνῆ κοινωνία μέ τούς κανόνες τῆς ὀρθῆς λογικῆς, ἡ λύση τοῦ ὀνόματος θά εἶχε βρεθεῖ ἀμέσως μετά τήν κατάρρευση τῶν τιτοϊκῶν κατασκευῶν.

Στό μάθημα τῆς Λογικῆς, πού διδαχθήκαμε οἱ παλαιότεροι, μάθαμε ὅτι ὑπάρχουν ἔννοιες ΟΛΟΥ καί ΜΕΡΟΥΣ.

Ἡ Ἑλλάς, ὡς κράτος, εἶναι ἔννοια ὅλου πού ἐμπεριέχει καί τήν Μακεδονία ἀλλά ὡς ἔννοια μέρους.

Ἐπί Γιουγκοσλαβίας, τό νῦν κράτος τῶν Σκοπίων ἦταν ἔννοια μέρους πού δέν τό νιώθαμε –καί πολύ κακῶς– σάν κάτι ἔντονα ἐνοχλητικό.

Μετά τή διάλυση τῆς Γιουγκοσλαβίας, ἡ σκοπιανή κατασκευή, ὡς ἀνεξάρτητο κράτος, ἔκανε τό ὄνομα Μακεδονία ἔννοια ὅλου ἀλλά γιά τόν ἑαυτό της.

Ἔτσι, μονοπώλησε τό ὄνομα Μακεδονία, κάτι πού κάνει τή δική μας Μακεδονία στά μάτια τῆς διεθνοῦς γνώμης νά φαίνεται σάν μιά ἑλληνική κατάκτηση καί ὄχι ὡς ἑλληνικό ἔδαφος. Διότι, ἐφόσον τά Σκόπια θά ἔχουν τό μονοπώλιο τοῦ ὀνόματος τῆς Μακεδονίας, ἠθικά θά φαίνονται σάν κληρονόμοι ὅλης τῆς Μακεδονίας, δηλαδή ὅλης σχεδόν τῆς Βορείου Ἑλλάδος.

Τό ὄνομα ἀπό μόνο του ἐγκρύπτει τόν ἀλυτρωτισμό.

Συνεπῶς, ἄς ἀφήσουμε τίς ἀερολογίες, ὅτι θά δεσμευθοῦν πώς δέν θά ἔχουν ἀλυτρωτικές τάσεις.
Ἀλλά ἄς ποῦμε ὅτι ἔχουν.

Αὐτό μᾶς φοβίζει; Εἶναι ἐντροπή γιά τή χώρα μας νά μᾶς τρομάζει μιά τέτοια ἀπειλή ἀπό ἕνα ἑτοιμόρροπο μόρφωμα 2,5 ἑκατομμυρίων κατοίκων.

Ἄν οἱ Σκοπιανοί ἐκδηλώσουν ἀλυτρωτικές τάσεις, τότε μπορεῖ νά ἐκδηλώσουμε κι ἐμεῖς.

Τό Μοναστήρι ἦταν μέχρι τό 1912 τό ἑλληνικό Παρίσι τῆς Βαλκανικῆς.

Κάποιοι δικοί μας μέ βολική συνείδηση διατυπώνουν τή θεωρία περί «καινούργιου ἔθνους».

Καί ἀπορῶ: γιατί αὐτή ἡ θεωρία δέν προεκτείνεται μέχρι τή δημιουργία ἑνός καινούργιου ὀνόματος;

Γιατί αὐτοί οἱ τάχα νεοφανεῖς γείτονες θέλουν νά μονοπωλοῦν τό πανάρχαιο ὄνομα τῆς Μακεδονίας, πού πάντα θά τούς φέρνει σέ ἀντιπαράθεση –πιθανῶς καί σέ σύγκρουση– μέ τούς Ἕλληνες καί αὔριο μέ τούς Βουλγάρους;

Μέ τούς Ἀλβανούς βρίσκονται ἤδη σέ ρήξη.

—-Καί μιά ἀκόμη ἀπορία:

ἀφοῦ ἡ ἀλβανική γλῶσσα ἀναγνωρίστηκε πρόσφατα σάν ἰσότιμη τῆς σλαβικῆς, πού βαφτίστηκε ἀπό αὐτούς σάν μακεδονική, μήπως καί οἱ Ἀλβανοί τοῦ κρατιδίου θά συγκαταλεχθοῦν στούς Μακεδόνες; Καί μιά ἐπιπρόσθετη ἀπορία: ὅταν οἱ Σκοπιανοί μιλοῦν μέ τούς Σέρβους καί τούς λοιπούς Σλάβους, μιλοῦν μακεδονικά; Ἄν ναί, τότε ὅλοι οἱ Σλάβοι –ἄρα καί ὁ Πούτιν– εἶναι… Μακεδόνες;

Ὅλα αὐτά τά παράλογα, τά παρά τήν ἱστορία, τήν πληθυσμιακή σύνθεση καί τή νεώτερη γεωγραφική δομή, χάρη στήν εὐφυῆ ὄντως σκοπιανή προπαγάνδα καί τήν ὑπναλέα δική μας πολιτική, θεωρήθηκαν ἀπό τή διεθνῆ κοινότητα λογικά.

Καί ἔτσι, οἱ Σκοπιανοί ἰδιοποιήθηκαν de facto καί de jure τό ὄνομα τῆς Μακεδονίας, μέ ἐκείνη τήν ἐνδιάμεση συμφωνία μέ τήν δῆθεν προσωρινή ὀνομασία.

Δέν μπορῶ νά εἶμαι ἱκανοποιημένος ἀπό τή δική μας διπλωματία.

Θυμᾶμαι τό «κάζο» μιᾶς ἐρίτιμης κυρίας πού ἦταν πρόξενος ἤ πρέσβυς στά Σκόπια, πού, γιά νά γίνει πιό φιλική, ἔγινε σκοπιανικώτερη τῶν Σκοπιανῶν.

Δέν λείπουν ἀκόμη κάποιες ἄτσαλες ἐνέργειες.

Ἄν ὄντως ὁ κ. ὑπουργός τῶν ἐξωτερικῶν ἐκφράστηκε μέ ἕνα τόσο βαρύ τρόπο κατά τοῦ ἀρχιεπισκόπου, μποροῦμε νά καταλάβουμε τό γιατί τά κάναμε μούσκεμα στόν διπλωματικό μας τομέα.

Ἄν ὁ ἐπί κεφαλῆς τῆς ἑλληνικῆς διπλωματίας ἐκφράζεται ὅπως ἐκφράστηκε κατά τοῦ Ἱερωνύμου, τότε «κλαύσατε πικρῶς, διότι ἔρχεται ὁ νεκρός», ὅπως ἔλεγε καί ὁ Μπόστ.

Καί ἔρχομαι στόν εὐφυέστατο κυβερνητικό ἐκπρόσωπο πού, ἔχοντας σπουδάσει τήν τεχνική τῆς ταμπέλλας, ἔσπευσε νά δώσει στό συλλαλητήριο τῆς Θεσσαλονίκης ἀκροδεξιά ἀπόχρωση. Ὥστε, λοιπόν, εἶναι ἀκροδεξιοί οἱ χιλιάδες πολῖτες πού, ὑπό δυσμενεῖς συνθῆκες (κακοκαιρία καί προβοκάτσιες), συμμετεῖχαν στό ἐκπληκτικό σέ ὄγκο συλλαλητήριο;

Καί εἶναι δημοκρατικοί οἱ οὐδέποτε συλλαμβανόμενοι λιθοβολιστές, βομβιστές καί σημαιοκάφτες; Συνέχεια ανάγνωσης «Σαράντος Ι. Καργάκος για το Σκοπιανό: «Ἀμυκλαῖοι σιγῆ ἀπώλοντο»»