Καλή τύχη Ἑλλάδα

Περικλῆς Γιαννόπουλος:..

 Ελληνική Φυλή ο μεγαλύτερος Εχθρός Σου είναι: Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ.

[…] Ελληνική Φυλή τι φωνάζεις; Μπήκαν κλέφτες στο μανδρί; Εάν Σου βαστά έμπα διώχτους.

[…] Ελληνική Φυλή είσαι ΑΝΗΘΙΚΟΣ: διότι θέλεις οι Φραγκικοί Στρατοί και Στόλοι να Σου φυλάν τ’ αμπέλια ΣΟΥ.

[…] Ελληνική Φυλή δε μας λες; ΚΟΚΟΤΑ κατάντησες και δε Σε μέλλει και δε μιλάς για τίποτε άλλο παρά ποιος Φράγκος σε χάιδεψε και ποιος σε φίλησε και τίνος αρέσεις;

Ἀγαπητοί φίλοι ἐπισκέπτες τοῦ παρόντος ἰστολογίου,ὅσοι ἀπό ἐσᾶς με παρακολουθεῖτε ἀπό τά πρῶτα μου βήματα θά παρατηρήσατε ὅτι μερικά ἀπό τά ἀρχικά ἄρθρα μου ἦταν ἀναδημοσιεύσεις κειμένων μου , ἀπό τό olympia που μέ φιλοξενοῦσε, δεδομένου ὅτι τότε…. ἤμουν ἄστεγος.

Τό πρῶτο ὅμως που ἀνάρτησα στό πρῶτο δικό μοῦ ἱστολόγιο ( Στό πάλαι ποτέ Τόνοι καί Πνεύματα ) ἦταν μία συγκέντρωση διασωθέντων ἀποσπασμάτων τοῦ ἔργου τοῦ Περικλῆ Γιαννόπουλου.

Αὐτό ἦταν ὀφειλόμενο χρέος, στο Ἕλληνα πνευματικό δάσκαλο μου μέ τίς ἰδέες τοῦ ὁποίου γαλουχήθηκα.

Ὁ Περικλῆς Γιαννόπουλος λοιπόν μας εἶναι γνωστός καί κάνουμε ὅτι μποροῦμε νά κοινωνήσουν στό πνεῦμα του ( καί μέσω τοῦ παρόντος ἱστολογίου ) ἄν εἶναι δυνατόν ὅλοι οἱ Ἕλληνες.

Σήμερα τό πρωί , χάρηκα ἰδιαίτερα πού ἀναγνώστης μου ἔστειλε στό mail , μία ἀνάρτηση μέ τίτλο Π. Γιαννόπουλος: «Ἡ μόνη δικαιοσύνη εἶναι τό σπαθί»!

Μέρος αὐτῆς προτάξαμε καί στήν παροῦσα ἀνάρτηση.

Προτίμησα ἀντί τῆς πλήρους ἀναδημοσίευσης νά σᾶς παραθέσω μερικές ἄλλες ρήσεις ἀπό τόν Περικλῆ Γιαννόπουλο μαζί μέ κάποιες ἄλλες δικές μου σκέψεις νέες ἀλλὰ καὶ παλαιὲς πού ὑπάρχουν ἤδη καταγεγραμμένες σέ δημοσιευμένα ἄρθρα μου .

Στό Κάτω ἡ Ἑλλάς τῶν: ΨΗΦΩΝ, τῶν ΜΙΣΘΩΝ, τῶν ΧΑΡΤΟΠΑΙΚΤΩΝ καί τῶν ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ. (10/07/2011)……… λέει ὁ Γιαννόπουλος

Αὐτή εἶναι ἡ ΤωρινήἙλλάς, Καταχρεωκοπημένη Πνευματικῶς ἀπό τήν πρώτην της ἡμέραν. Καταχρεωκοπημένη Πραγματικῶς. Μέ Κράτος γνήσιον, ληστρικότατον, Τσουλῆν. Στρυφογυρίζουσα ἄδιεξοδως εἰς τάἴδια καμώματα καί τάἴδια ψεύματα, τῶν πρώτων ἡμερῶν τῆς Ἐλευθερίας της, τάὁποῖα ἐβαρύνθησαν καί οἱ πέτρες, ἀδυνατοῦσα νά σταθῇ εἰς τά πόδια της, ἀδυνατοῦσα νά δημιουργήσῃ τό παραμικρόν Ἐθνικόν, ναρκώνουσα καί καταπνίγουσα τήν Τιτάνειον δύναμιν τοῦἙλληνικοῦἈτόμου, καταδολοφονοῦσα καί καταατιμάζουσα, καθ᾿ὅλα τά σημεῖα τοῦἙλληνισμοῦ, ἐπίἕνα ἤδη αἰῶνα, μέ τούς Προξένους της, καταληστεύουσα αὐτόν, δένουσα τά χέρια του καί κρατοῦσα σφικτά αὐτόν, εἰς τά πανταχόθεν ραπίσματα χάριν της, ἐνῷ Αὐτή στουπί εἰς τό Βουλευτικόν της μεθύσι, κυλιέται εἰς τό Παραδείσειον περιβόλι της, κατατρωγομένη ἀπό τήν ἐσωτάτην της λέπραν, τήν Ἀμάθειαν, τήν Ἀνηθικότητα καί τόν χυδαιότατον Ἐγωϊσμόν, θεόστραβη πρό τοῦἜργου τόὁποῖον ἀνέλαβε νάἐκτελέσῃ, ἀναίσθητος πρό τῶν κακῶν καί τῶν χαμῶν, πού προξενεῖ εἰς τήν φυλήν καί εἰς ἑαυτήν, μέ πρόσωπον φουσκολωβιασμένον καίἐγκέφαλον παράλυτον, ὁλόκληρον καρκίνον, μεταδίδοντα σπασμωδικάς, τρελλάς κινήσεις εἰς τό Σῶμα τοῦἙλληνισμοῦ. Αὐτή εἶναι ἡ ΤωρινήἙλλάς. ἩἙλλάς τῶν Κλεφτῶν-Ἡρώων. Τῶν Κλεφτῶν Κουτσούρων· ΚαίἡἙλλὰς τῶν Παιδιῶν αὐτῶν -ἀντίὑψηλῶν Ἀριστοκρατῶν φορτωμένων μέ τήν Πατρικήν Δόξαν τοῦ Πυρός καί τήν ἰδίαν Δόξαν Πνεύματος καί Εὐγενείας- Τραμπουκογαλάντιδων καί τέλος τῶν ἀπογόνων αὐτῶν καί τῶν διαδόχων τῶν Συστημάτων των, Κλεφτῶν τοῦ 97, Κλεφτῶν Ἐκφυλισμένων, Κλεφτῶν Ἀνηθίκων, Κλεφτῶν Γραμματοστραβῶν καί Γραμματολεπρῶν, Κλεφτῶν ΜΠΟΥΦΩΝ καί τρισχειρότερον καί συνολικότερον, ὅλων, ἡ ΕΛΛΑΣ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ.

Ἀπαιτεῖται λοιπόν Κάθαρσις. Αὐτό εἶναι κάτι πού μέ φοβίζει…….

Ἄς δοῦμε πώς περιγράφει τήν σημερινή κατάσταση ὁ δάσκαλός μου.

Καί διέξοδος; Μία καί μόνη. Ἕνα καλό πρωΐ, ὦ Τωρινοί Ἀόμματοι Βλάκες, θά εὑρεθῆτε ἐπαναστατημένοι, χωρίς νά γνωρίζετε τό πῶς καί τό τί καί τό διατί, χωρίς νά ξεύρετε τί θέλετε καί τί γυρεύετε καί ποῦ πηγαίνετε. Καί τήν Ἐπανάστασιν αὐτήν τήν αἰσθάνεσθε, τήν ἐπικαλεῖσθε, τήν ποθεῖτε, ἀρχίσατε πρό καιροῦ νά τήν λέγετε, νά τήν γράφετε, νά τήν συνηθίζετε, νά τήν περιμένετε ὡς μόνην Σας Σωτηρίαν: διά νά Σᾶς γλυτώσῃ ἀπό τούς ἀνηθίκους λαβυρίνθους καί ἀπό τους τραγελάφους -διά νά Σᾶς γλυτώσῃ ἀπό τόν Ἑαυτόν Σας.

Κι ἔτσι ὁ Λαός θά αἰσθανθεῖ ὅτι νίκησε –δικαιώνεται ,γιά λίγο, γιά μία στιγμή, μετά ὅμως ….

Καί ἡ Ἐπανάστασις αὐτή, ὅπως καί οἱαδήποτε ἄλλη μεταβολή, μέ τά μυαλά πού ἔχετε καί μέ τούς ἀνθρώπους πού βάζετε εἰς τόν σβέρκον Σας, θά Σᾶς ἐξαπατήσῃ καί θά Σᾶς βυθίσῃ χειρότερα, εἰς χειροτέρους τραγελάφους καί σκότη, θά Σᾶς ἀποτελειώσῃ, ὑποσχομένη νά Σᾶς διορθώσῃ -ὅπως ἡ κάθε μεταβολή πού ἐκάματε,- καί θά Σᾶς ἀποκοιμίσῃ, διά νά πεταχθῆτε μετά ὀλίγα ἔτη ὀρθοί, ἀπό τόν Νέον Σας Ὕπνον… καί ἰδῆτε τέλος μέ πεταγμένα μάτια ἐμπρός Σας, τόν Πραγματικόν… ΧΑΡΟΝ.

Ἡ πλειοψηφία του λαοῦ εἶναι ἀπογοητευμένη ἀπό τίς ἐπιλογές πού τον ἔχει φέρει ἡ σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ .

Ἔχοντας κατά νοῦ τίς στό παρελθόν ,ἔξωθεν ὑπό καθοδήγηση ἀλλά καί σχεδιασθεῖσες, …ἐξεγέρσεις τοῦ λαοῦ πού ὁδήγησαν στήν ἀπώλεια ζωῆς ἑνός μικροῦ παιδιοῦ, τίς ἐκτιμήσεις ἀπό τήν πορεία τῶν πολιτικῶν ( μέ βάση τίς δημοσκοπήσεις ) πραγμάτων, τήν ἐπιδιωκόμενη ἀπό τόν Κυβερνητικό σχηματισμό πόλωση προκειμένου νά συσπειρώσει τούς ψηφοφόρους του , προβλέπω ...καί... μετεκλογικά νά δημιουργεῖται ἀνάλογο κλῖμα (ἔχουν την τεχνογνωσία καί τους μηχανισμούς των … συλλογικοτήτων ἄλλωστε ) ἄς ἐλπίσουμε χωρίς θύματα . Continue reading «Καλή τύχη Ἑλλάδα»

Advertisements

Οι ετεροθαλείς αδελφές Αριστερά και Δεξιά

Γιώργος Κοντογιώργης

Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία ανέδειξε τη γύμνια του σε όλα τα επίπεδα.

Ομολόγησε αυτό που ήταν γνωστό εδώ και πολλές δεκαετίες, ότι δηλαδή η Αριστερά, και προεχόντως ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχει τίποτε να πει για τον κόσμο της εποχής μας και για το μέλλον.

Επιπλέον, ομολόγησε ότι ομοιάζει ομοθετικά με τη Δεξιά και ότι βεβαίως έχει μεταβληθεί σε μια τυπικά αντιδραστική συνιστώσα του δυτικού Διαφωτισμού και αυθεντικό παρακολούθημα της διεθνούς των αγορών.

Το χειρότερο εξ όλων είναι ότι ομολόγησε ότι ήταν τόσο βαθιά εγκιβωτισμένος στην πλέον απεχθή εκδοχή της κομματοκρατίας ώστε τα στελέχη του, μολονότι παρασιτόβια του δημοσίου κορβανά επί πολλές δεκαετίες, αγνοούσαν απολύτως τα ζητήματα του κράτους, και -το χειρότερο- τα διεθνή και τα ευρωπαϊκά δρώμενα.
Αποκαλύφθηκε δηλαδή ότι δεν διέθετε εξαρχής ούτε καν το «ηθικό πλεονέκτημα».
Η γενικότερη αιτία της έκπτωσης αυτής του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η Αριστερά, ο σοσιαλισμός εν γένει, δεν αποτέλεσε μια διαφορετική φάση έναντι της Δεξιάς και του φιλελευθερισμού, όπως διατεινόταν.
Αντιπροσώπευσε απλώς έναν διαφορετικό δρόμο στην έξοδο από τη δεσποτεία, που αφορούσε κυρίως τα κοινωνικά στρώματα της εργασίας (στη Δύση) ή ολόκληρες κοινωνίες, οι οποίες βρίσκονταν σε υστέρηση έναντι άλλων.
Ο δρόμος που επέλεξε, ωστόσο, ήταν εξ αντικειμένου αδιέξοδος διότι, για λόγους που έχω αναλύσει αλλού: αναιρούσε μεν την απολυταρχία (κρατική δεσποτεία), οδηγούσε όμως στον ολοκληρωτισμό.
Εξ ου και η, ως ασύμβατη με την εποχή της, αύτανδρη κατάρρευση του ολοκληρωτικού σοσιαλιστικού πειράματος.

Ετεροθαλείς αδελφές

Η δεκαετία του 1980 ολοκλήρωσε τον κύκλο αυτόν, πράγμα που έκαμε άνευ αντικειμένου τόσο την Αριστερά όσο και την κλασική εθνοκρατική Δεξιά. Με τη διαφορά ότι η φιλελεύθερη Δεξιά μεταλλάχθηκε ευθέως σε θεραπαινίδα της «νέας τάξης», της διεθνούς των αγορών.
Αντιθέτως, η Αριστερά, εγκαταλείποντας ακόμη και τον μαρξισμό, επέστρεψε στην εποχή του φιλελεύθερου Διαφωτισμού, αφενός για να συγκαλύψει τη γύμνια της, αφετέρου για να τεκμηριώσει ιδεολογικά την οβιδιακή στροφή της σε διαχειριστή των απόβλητων και ιδεολογική συνιστώσα της διεθνούς των αγορών.
Έχω πολλές φορές διατυπώσει την άποψη ότι η ομοιότητα της Αριστεράς με τη Δεξιά μπορεί να συγκριθεί με τις ετεροθαλείς αδελφές.
Στο πολιτικό σύστημα, στην ιδεολογική του προσημείωση ως δήθεν δημοκρατίας, στις πολιτικές τους, στη σημειολογία της άσκησης της εξουσίας και της εκφοράς του πολιτικού λόγου.
Δεν είναι τυχαίο ότι πριν από λίγα χρόνια η Αριστερά επιχείρησε να συγκαλύψει την ιδεολογική της γύμνια, την απουσία μιας οργανικής σχέσης με την κοινωνία, με τον εναγκαλισμό του «περιβάλλοντος». 
Η Συριζαία Αριστερά, συνηγορούσης και της απέχθειάς της προς την κοινωνική συλλογικότητα και το πολιτισμικό της απόβαρο, προέκρινε ως σημαία της την ιδεολογία των «δικαιωμάτων» ως δήθεν απόρροια της προσημείωσής της στις ανθρωπιστικές αξίες.

Παρένθετη σχέση

Με διαφορετική διατύπωση, η σχέση της με την κοινωνία των πολιτών, από αυτοσκοπός έγινε παρένθετη.
Είναι παρακολουθηματική του θεμέλιου σκοπού της Συριζαίας Αριστεράς που είναι η ενασχόλησή της με τα απόνερα του διεθνούς καπιταλισμού/ιμπεριαλισμού.
Δεν αποβλέπει στην αντιμετώπιση ή ακόμη και στην ανάσχεση του διεθνούς καπιταλισμού, αλλά στην απορρόφηση των επιπτώσεών του.
Το κόστος αυτών των επιπτώσεων καλείται να καταβάλλει, ωστόσο, ο απόβλητος, η εθνική κοινωνία των πολιτών.
Με άλλα λόγια, για τη Συριζαία Αριστερά, η ταξινόμηση ενός εκάστου με την πρόοδο ή με την συντήρηση, με την Αριστερά ή με την Ακροδεξιά (οι ενδιάμεσες δυνάμεις υποχωρούν στον διάλογο αυτόν) κρίνεται από την τοποθέτησή του με την κοινωνία
των πολιτών ή με τα απόνερα της διεθνούς των αγορών.
Ακροδεξιός, στο πλαίσιο αυτό, είναι όποιος αναφέρεται στην κοινωνική και πολιτισμική συνοχή, στην πολιτική ελευθερία της κοινωνίας, στο συμφέρον της και ιδίως στη βούλησή της.
Δηλαδή στην αντιπροσωπευτική ή δημοκρατική μεθάρμοση της πολιτείας, στην εθνική συνείδηση κοινωνίας και στη συνέχεια του Ελληνισμού.
Και αντιστοίχως, ως αριστερός αξιολογείται εκείνος που ορθώνει το ανάστημά του προς όλα αυτά, που αρνείται να αποδώσει στην κοινωνία την ιδιότητα του εντολέα, ή να συνομολογήσει εν τέλει ότι η κοινωνία και οι κληρονομιές της αποτελούν την
αιτία της ίδιας της ύπαρξής τους. Αυτός, λοιπόν, που συντάσσεται κατ’ αυτάς με την πολιτική «ανοιχτών συνόρων» και ουσιαστικά με τη μεταβολή της χώρας σε χώρο.

Continue reading «Οι ετεροθαλείς αδελφές Αριστερά και Δεξιά»

Ιδού το κλειδί, η αιτία, ο λόγος της εθνικής μας σχιζοφρένειας…

Φίλες καί φίλοι ,μία ἀπὸ τὶς ἑνότητες του βιβλίο Γκέμμα , τοῦ Δημήτρη Λιαντίνη , ἔχει τίτλο ὁ Ἑλληνοέλληνας , ἀπό αὐτή τὴν ἑνότητα εἶναι καὶ  ἡ κατ’ ἐπιλογή μου παρουσίαση τοῦ κείμενου που ἀκολουθεῖ ἐνῶ στό τέλος τῆς ἀνάρτησης ( στό scribd ) ὑπάρχει ὅλη ἡ γιά τόν Ἑλληνοέλληνα ἑνότητα τὴν ὁποία καὶ σᾶς προτρέπω νά τὴν διαβάσετε .

Είμαστε ένας λαός χωρίς ταυτότητα. Με μια ιστορία που ο ίδιος τη νομίζει λαμπρή. Και απορεί, πώς και δεν πέφτουν οι ξένοι ξεροί μπροστά στο μεγαλείο της. Οι ξένοι όμως, σαν συλλογιούνται την ελληνική ιστορία, την αρχαία εννοώ, γιατί για τη νέα δεν έχουν ακούσει, και βάλουν απέναντι της εμάς τους Νεοέλληνες, φέρνουν στο μυαλό τους άλλες παραστάσεις.

Φέρνουν στο μυαλό τους κάποιους καμηλιέρηδες που περπατούν στο Καρνάκ και στη Γκίζα.

Τι σχέση ημπορεί να ‘χουν, συλλογιούνται, ετούτοι οι φελλάχοι του Μισιριού σήμερα με τους αρχαίους Φαραώ, και το βασιλικό ήθος των πυραμίδων τους;

Την ίδια σχέση βρίσκουν οι ξένοι στους σημερινούς Έλληνες με τους αρχαίους. Οι θεωρίες των διάφορων Φαλμεράυερ έχουν περάσει στους Φράγκους. Εμείς θέλουμε να πιστεύουμε ότι τους αποσβολώσαμε με τους ιστορικούς, τους γλωσσολόγους, και τους λαογράφους μας. Λάθος. Κρύβουμε το κεφάλι με το λιανό μας δάχτυλο. Και βέβαια. Πώς μπορούσε να γίνει αλλιώς, αφού ο μέγας γλωσσολόγος Γ. Χατζιδάκις έλεγε αυτά που έλεγε, -ορθά- κι από την άλλη έβριζε το Σολωμό μας αγράμματο, και τη γλώσσα του σκύβαλα και μαλλιαρά μαλλιά;

Σχέση με τους αρχαίους Έλληνες έχουμε εμείς, λένε οι Γάλλοι, οι Εγγλέζοι και οι Γερμανοί. Εμείς, που τους ανακαλύψαμε, τους αναστυλώσαμε, τους εξηγήσαμε. Για τους Ευρωπαίους οι Νεοέλληνες είμαστε μια δράκα ανθρώπων απρόσωπη, ανάμεσα σε βαλκανιλίκι, τουρκολογιά και αράπηδες. Είμαστε οι ορτοντόξ. Με το ρούσικο τυπικό στη γραφή, με τους κουμπέδες και τους τρούλλους πάνω από τα σπίτια των χωριών μας, με ακτινογραφίες σωμάτων και σκουληκόμορφες φιγούρες αγίων στους τοίχους των εκκλησιών.

 
Οι Ευρωπαίοι βλέπουνε τους πολιτικούς μας να ψηφίζουν στη Βουλή να μπει το «ορθόδοξος» στην ευρωπαϊκή μας ταυτότητα, κατά τη διαταγή των παπάδων, και κοιτάνε ανακατωμένοι και ναυτιάζοντας κατά το θεοκρατικό Ιράν και τους Αγιατολάχους. Τέτοιοι οι βουλευτές μας, ακόμη και της Αριστεράς. «Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί εκατάστρεψαν το έθνος». Έτσι γράφει ο Παπαδιαμάντης.
Θέλεις νά ‘χεις πιστή την εικόνα του Νεοέλληνα; Λάβε το ράσο του γύπα και του κόρακα. Λάβε τις ασπιδωτές κοιλιές των ιερέων, το καλυμμαύκι του Μακαρίου Β’ της Κύπρου. Και τα γένεια τα καλογερικά, που κρύβουν το πρόσωπο, καθώς άκοσμοι αγκαθεροί φράχτες τους αγρούς. Και τις κουκουλωμένες καλόγριες, την άλλη έκδοση του φερετζέ της Τούρκισσας, και έχεις τον Νεοέλληνα φωτογραφία στον τοίχο…

Απέναντι σε τούτη τη μελανή και γανιασμένη φοβέρα, φέρε την εικόνα του αρχαίου Έλληνα, για να μετρήσεις τη διαφορά. Φέρε τις μορφές των νέων σωμάτων, τις ευσταλείς και τις διακριτές. Να ανεβαίνουν από την Ολυμπία και τους Δελφούς, καθώς λευκοί αργυρόηχοι κρότοι κυμβάλων. Τους ωραίους χιτώνες τους χειριδωτούς, και τα λευκά ιμάτια τα πτυχωτά και τα ποδήρη. Τα πέδιλα από δέρματα μαροκινά, αρμοσμένα στις δυνατές φτέρνες. Φέρε την εικόνα που μας αφήσανε οι γυναίκες της αρχαίας Ελλάδας. Οι κοντυλογραμμένες, με τις λεπτές ζώνες, τον κυανό κεφαλόδεσμο, και το ζαρκαδένιο τόνο του κορμιού. Οι Ελληνίδες του Αργούς και της Ιωνίας, οι λινές και οι φαινομηρίδες. Τρέχουνε στα όρη μαζί με την Αταλάντη. Και κοιμούνται στα κοιμητήρια σαν την Κόρη του Ευθυδίκου. Όλες και όλοι στηριγμένοι χαρούμενα σε κάποια μαρμάρινη στήλη, σ’ ένα λιτό κιονόκρανο, σε μια κρήνη λευκή της Αγοράς. Με περίγυρα τους ωραίους γεωμετρημένους ναούς, αναπαμένους στο φως και στην αιθρία. Άνθρωποι, και θεοί, και αγάλματα ένα.

Όλα ετούτα, για να συγκρίνεις την παλαιή και τη νέα Ελλάδα, να τα βάλεις και να τα παραβάλεις. Και στήσε τον Φράγκο από δίπλα, να τα κοιτάει και να τα αποτιμά. Με το δίκιο του θά ‘χει να σου ειπεί: άλλο πράμα η μέρα και το φως, και άλλο η νύχτα και οι μαύροι βρυκολάκοι. Δε γίνεται να βάλεις στο ίδιο βάζο υάκινθους και βάτα.

Και κάπου θα αποσώσουν επιτιμητικά την κρίση τους: Ακούς αναίδεια; Να μας ζητούν κι από πάνω τα ελγίνεια μάρμαρα. Ποιοι μωρέ; Οι χριστιανοχομεΐνηδες;

Αλλά είναι καιρός από τις ασκήσεις επί χάρτου να περάσουμε στα πεδία των επιχειρήσεων. Να κοιτάξουμε την πυρκαγιά που αποτεφρώνει το σπιτάκι μας.

Γιατί είμαστε σβησμένοι από τον κατάλογο των εθνών;

Γιατί η Μακεδονία γίνεται Σκόπια, η Κύπρος γίνεται τουρκιά, το Αιγαίο διεκδικιέται ως το mare nostrum των Οθωμανών;

Γιατί ο πρόεδρος της Τουρκίας είπε πρόσφατα στην Αθήνα, ότι είμαστε μια επαρχία του παλιού οθωμανικού κράτους, που αποσχίσθηκε και πρέπει να μας ξαναπροσαρτήσουν;

Γιατί ο Μπερίσα της Αλβανίας έχει να λέει πως οι Έλληνες κάνουν διπλωματία που έρχεται από το Μεσαίωνα και τους παπάδες;

Γιατί ο Αλέξανδρος βαφτίζεται Ισκεντέρ, και ο Όμηρος Ομέρ Βρυώνης;

Γιατί οι διακόσιες χιλιάδες Έλληνες της Πόλης γίνανε χίλιοι, και οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης θρασομανούν, και γίνουνται όγκος κακοήθης που ‘τοιμάζει μεταστάσεις;

Γιατί δύο από τους πιο σημαντικούς ποιητές μας, ο μέτριος Σεφέρης κι ο μεγάλος Καβάφης, καταγράφουνται στις διεθνείς ανθολογίες και τους ποιητικούς καταλόγους μισό Έλληνες μισό Τούρκοι;

Γιατί όλα τα αυτονόητα εθνικά μας δίκαια Ευρωπαίοι και Αλβανοί, Βούλγαροι και Εβραίοι, ορθόδοξοι και Ρούσοι, Τούρκοι και Βουσμανοαμερικανοί τα βλέπουν σαν ανόητες και μίζερες προκλήσεις, σαν υλακές και κλεφτοεπαιτείες; Ποια τύφλωση μας φέρνει να μη βλέπουμε ότι στα μάτια των ξένων εκαταντήσαμε πάλι οι παλαιοί εκείνοι γραικολιγούρηδες; Οι esurientes graeculi του Γιουβενάλη και του Κικέρωνα;

Το πράγμα έχει και περιγραφή και ερμηνεία. Μέσα στη χώρα, μέσα στην παιδεία δηλαδή και την παράδοση μας, εμείς περνάμε τους εαυτούς μας λιοντάρια, εκεί που οι έξω από τη χώρα μας βλέπουνε ποντίκια. Θαρρούμε πως είμαστε τα παιδόγγονα του Αριστοτέλη και του Αλέξανδρου. Οι ξένοι όμως σε μας βλέπουνε τις μούμιες που βρεθήκανε σε κάποια ασήμαντα Μασταβά.

Γιατί; Τα διότι είναι πολλά. Όλα όμως συρρέουν σε μια κοίτη. Σε μια απλή εξίσωση με δύο όρους και ένα ίσον. Είναι ‘τη: Νεοέλληνες ίσον Ελληνοεβραίοι.


Αν εφαρμόσουμε αυτή την εξίσωση στα πράγματα, θα μας δώσει δύο γινόμενα. Το πρώτο είναι ότι ζούμε σε εθνική πόλωση. Το δεύτερο, ακολουθία του πρώτου, ότι ζούμε χωρίς εθνική ταυτότητα. Οι Νεοέλληνες είμαστε ένα γέννημα μπασταρδεμένο και νόθο. Ούτε ίπποι ούτε όνοι, ούτε όνισσες ούτε φοράδες. Είμαστε μούλοι. Δηλαδή μουλάρια. Και τα μουλάρια δε γεννούν. Continue reading «Ιδού το κλειδί, η αιτία, ο λόγος της εθνικής μας σχιζοφρένειας…»

Νά ζεῖς… νά ἀγαπᾶς καί… νά μαθαίνεις…

Ἡ παροῦσα ἀνάρτηση περιλαμβάνει ἕνα βίντεο ἀπό τό YouTube ( τό ὁποῖο μοῦ ἔδωσε τό ἐρέθισμα νά κάνω τήν ἀνάρτηση ) , μία σχετικά σύντομη περίληψη  με ἀποσπάσματα τοῦ βιβλίου καθώς καί τό βιβλίο ( διαλέξεις ) τοῦ Καθηγητή Leo Buscaglia .
«Τί κρίμα γιά σένα, ἄν πιστεύεις ὅτι ὑπάρχει μόνο ὅ,τι μπορεῖ νά μετρηθεῖ στατιστικά.
Πραγματικά σέ λυπᾶμαι ἄν διευθύνει τη ζωή σου μόνο αὐτό πού μπορεῖ νά μετρηθεῖ, γιατί ἐμένα μέ κεντρίζει το ἀπροσμέτρητο.
Μέ κεντρίζουν τα ὄνειρα, ὄχι μόνο αὐτό πού εἶναι μπροστά μου. Δέ δίνω δεκάρα γι’ αὐτό πού βρίσκεται μπροστά μου.
Αὐτό το βλέπω.
Ἄν θές νά περάσεις τη ζωή σου μετρώντας το, εἶναι δικαίωμα σου, ἐμένα ὅμως μέ ἐνδιαφέρει αὐτό πού βρίσκεται πιό ἔξω.
Ὑπάρχουν τόσα πού δέ βλέπουμε, δέν πιάνουμε, δέ νιώθουμε, δέν καταλαβαίνουμε.
Ὑποθέτουμε πώς ἡ πραγματικότητα εἶναι αὐτό το κουτί πού μας βάλανε μέσα, κι ὅμως σας βεβαιώνω πώς δέν εἶναι ἔτσι.
Ἀνοῖξτε την πόρτα κάποτε καί κοιτάξτε τί ὑπάρχει ἔξω.
Το ὄνειρο του σήμερα θά εἶναι ἡ πραγματικότητα του αὔριο.
Κι ὅμως ἔχουμε ξεχάσει νά ὀνειρευόμαστε».
«Κατ’ ἀρχήν πιστεύω ὅτι το πιό σημαντικό χαρακτηριστικό του ἀνθρώπου πού ἀγαπάει εἶναι ὅτι ἀγαπάει τον ἑαυτό του. […]
Δέ μιλάω γιά το χάιδεμα του ἐγώ μας. […]
Μιλάω γιά τον ἄνθρωπο πού συνειδητοποιεῖ, ὅτι δέν μπορεῖς νά δώσεις παρά αὐτό πού ἔχεις καί γι’ αὐτό καλά θά κάνεις νά προσπαθήσεις ὅσο μπορεῖς ν’ ἀποχτήσεις κάτι.
Θέλεις νά εἶσαι ὁ πιό μορφωμένος, ὁ πιό λαμπερός, ὁ πιό ἐνδιαφέρων, ὁ πιό πολυτάλαντος, ὁ πιό δημιουργικός ἄνθρωπος του κόσμου, γιατί ἔτσι θά μπορέσεις νά τα δώσεις ὅλα αὐτά.
Ὁ μοναδικός λόγος πού ἔχεις κάτι εἶναι γιά νά το δίνεις»
.«Θεωροῦμε το «ἐγώ» μας σάν κάτι οὐσιαστικό, τον ἑαυτό πού κατασκευάσαμε.
Θά σας πῶ ὅμως μιά ἀλήθεια, δέν τον κατασκευάσατε ἐσεῖς αὐτό τον ἑαυτό.
Άλλοι τον ἔφτιαξαν.

Οἱ ἄλλοι σας εἶπαν ποιός πρέπει νά εἶστε καί ποιός ὄχι, Continue reading «Νά ζεῖς… νά ἀγαπᾶς καί… νά μαθαίνεις…»

Syriza culturae linguas non amat

Ἡ Ἀριστερά δέν ἀγαπᾶ τίς γλῶσσες τοῦ πολιτισμοῦ – Μόνον τά τουρκικά-«μακεδονικά»

 

Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ στήν ὁποία προσέφυγε τό Ὑπουργεῖο Παιδείας γιά τήν κατάργηση τῶν Λατινικῶν ἀπό τήν διδακτέα ὕλη τῆς Γ΄ Λυκείου καί τήν ἐξαίρεσή τους ἀπό τά μαθήματα στά ὁποῖα δοκιμάζονται οἱ μαθητές γιά τήν εἰσαγωγή στά ΑΕΙ, μᾶς προεκάλεσε κυριολεκτικῶς κατάπληξη. Μετά τήν ψυχρολουσία τῆς καταργήσεως τῆς μεταφράσεως τοῦ ἀγνώστου κειμένου στά Ἀρχαῖα Ἑλληνικά καί τῆς ἀντικαταστάσεώς της ἀπό «ἐρωτήσεις κατανόησης» –λέτε καί δέν μποροῦσε νά προβλέπονται καί μετάφρασις καί ἐρωτήσεις– ὁ κ. Γαβρόγλου ὑπεστήριξε πώς ὁδηγεῖ τά Λατινικά στήν χωματερή τῆς Ἱστορίας, γιατί ἀνεβάζουν τεχνητά τίς βάσεις!!! Γιατί ἡ συντριπτική πλειοψηφία τῶν μαθητῶν ἀριστεύει σέ αὐτά, ἐνῶ ὑποτίθεται μέ τήν Κοινωνιολογία πού θά τά ἀντικαταστήσει ὁ συντελεστής δυσκολίας τοῦ μαθήματος θά αὐξηθεῖ!

Ἡ «Ἑστία» ἐκφράζει τήν κατάπληξή της γιά τίς ἀστεῖες δικαιολογίες τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος καταργεῖ ἕνα μάθημα πού διδάσκεται ἀνελλιπῶς στά σχολεῖα μας ἐδῶ καί ἕναν αἰῶνα! Ἀπό τό 1825. Ἐκφράζει κατάπληξη ἐπί τῆς ἀρχῆς γιά τίς δικαιολογίες στίς ὁποῖες προσφεύγει ὁ ὑπουργός Παιδείας τῆς χώρας. Ἄν πράγματι ὁ τρόπος πού διδάσκεται τό μάθημα ὁδηγοῦσε στήν μαζική ἀριστεία ὑποψηφίων φοιτητῶν –ἔννοια τήν ὁποία ὁ κ. ὑπουργός καί οἱ προκάτοχοί του ἀπεχθάνονται– τότε δέν εἶχε παρά νά ἀλλάξει τόν τρόπο διδασκαλίας καί νά τόν προσαρμόσει στίς ἀπαιτήσεις τῆς ἐποχῆς. Ἐν ἀνάγκη νά αὐξήσει τόν συντελεστή δυσκολίας του. Ἀλλά φεῦ!

Ὡστόσο αὐτό πού ἐντυπωσιάζει καί μέ τήν περίπτωση τῆς διδασκαλίας τῶν Λατινικῶν εἶναι ἡ ἀντιπάθεια πού φαίνεται πώς θρέφει ὁ ΣΥΡΙΖΑ γιά τίς γλῶσσες τοῦ πολιτισμοῦ. Καί γιά τά Λατινικά καί γιά τά Ἀρχαῖα, ἐνῶ δέν γνωρίζουμε ποία ἡ ἄποψίς του καί γιά τά …ἑλληνικά. Μήπως νά τά καταργήσουμε καί αὐτά καί νά τά ἀντικαταστήσουμε μέ τά Greeklish τοῦ Τwitter; Διόλου ἀπίθανο καί αὐτό.

Τά Λατινικά ὅμως δέν εἶναι μία γλῶσσα σέ ἀχρησία οὔτε βεβαίως ἡ μελέτη τους εἶναι χαμένος χρόνος ὅπως γνωμοδότησε στά κοινωνικά δίκτυα παλαιά τηλεοπτική persona. Τά Λατινικά εἶναι ἡ βάσις γιά τήν κατανόηση τῶν ἐπιστημῶν, τῶν συγχρόνων γλωσσῶν καί τῆς ἱστορίας τῶν λαῶν. Ἔχει ἀκούσει τίποτε σχετικῶς γιά τίς λατινογενεῖς γλῶσσες ὁ κ. ὑπουργός, γιά τίς ρίζες τους καί γιά τήν ἐτυμολογία τῶν λέξεών τους; Ἔχει μελετήσει λατινικές ἐπιγραφές σέ ἀρχαῖα μνημεῖα; Ἔχει ἀκούσει φράσεις ὅπως τό «carpe diem» σέ διάσημες ταινίες; Πιστεύει ὅτι μπορεῖ νά κατανοήσει κανείς σέ βάθος τά ἱσπανικά, τά ἰταλικά, τά γαλλικά, τίς γλῶσσες τῶν κρατῶν τῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς (Λατινικῆς βεβαίως-βεβαίως) ἄν δέν ἔχει πάρει γεύση τῆς Λατινικῆς γλώσσης; Μπορεῖ νά κατανοήσει εἰς βάθος τόν πολιτισμό τους; Καί ἀκόμη ἀφοῦ τό θέμα μας εἶναι ἡ εἰσαγωγή στά Πανεπιστήμια, δεδομένου ὅτι οἱ ἐπιστῆμες τῆς Νομικῆς καί τῆς Φιλοσοφίας βρίθουν λατινικῶν ὅρων εὐρέως διαδεδομένων (erga omnes π.χ.) ἤ καί λιγώτερο διαδεδομένων (in dubio pro reo, rebus sic stantibus π.χ.), εἶναι τόσο μεγάλη …ἁμαρτία γιά τόν μέσο μαθητή νά μυηθεῖ στά μυστικά τῆς γλώσσης αὐτῆς πρίν εἰσαχθεῖ στό Πανεπιστήμιο;

Ἀσφαλῶς καί δέν περιμένουμε ἀπάντηση ἀπό τόν κύριο ὑπουργό. Ἡ ἀπόφασίς του ἔχει σαφῶς ἀντιδυτική, ἀντιευρωπαϊκή στόχευση καί ἐν τέλει γι’ αὐτό καί ἐλέγχεται. Ἡ Κυβέρνησις τῆς ὁποίας μετέχει καί τό Ὑπουργεῖο του ἔχουν «ἔρωτα» μέ τήν τουρκική γλῶσσα τήν ὁποία ἐπιχειροῦν νά καταστήσουν ὡς δεύτερη ἐπίσημη στήν Θράκη μέσω τῶν ἀποφάσεων τῶν Μουφτήδων. Ἡ Κυβέρνησις τῆς ὁποίας μετέχει ἔχει …«ἔρωτα» μέ τήν «μακεδονική γλῶσσα» καί σπεύδει νά τήν ἀναγνωρίσει ὅπως ποτέ στό παρελθόν καμμία κυβέρνησις δέν ἔπραξε. Ἡ Κυβέρνησις τῆς ὁποίας μετέχει ἔχει «ἔρωτα» μέ τά ἀλβανικά πού θέλει νά βάλει ὡς γλῶσσα ἐπιλογῆς στά δημόσια σχολεῖα.

Ἀλλά μέ τά Λατινικά «ἔρωτα»; Μέ τά Ἀρχαῖα Ἑλληνικά; Μέ τά ἴδια τά ἑλληνικά; Πρός Θεοῦ! Ἡ λογική πού διαπνέει τόν κύριο Γαβρόγλου καί τήν παρέα του εἶναι ἀποκοπή ἀπό τίς γλῶσσες τοῦ πολιτισμοῦ. Εἶναι ἡ λογική τῆς ἥσσονος προσπαθείας. Τό μῖσος γιά τήν ἀριστεία. Καί γι’ αὐτό πρέπει νά καταγγελθεῖ. Ὄχι βεβαίως μέ τό ρηχό ἐπιχείρημα ὅτι ἡ Κοινωνιολογία κάνει τά παιδιά ἀριστερά. Ἀλλά μέ τό ἐπιχείρημα ὅτι χωρίς Ἀρχαῖα καί Λατινικά ἀπεμπολοῦμε τμῆμα τῆς εὐρωπαϊκῆς ταυτότητός μας. Αὐτή πρέπει νά εἶναι ἡ φιλελεύθερη προσέγγισις.

 

 

 

.

 

Το ἐγώ μας στο ἑδώλιο

%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%b8%cf%81%ce%ad%cf%86%cf%84%ce%b7%cf%82

Ἐχθές το μεσημέρι δέχθηκα ἕνα τηλεφώνημα ,ἀπό ἕνα φιλλλαααράκι ,τον Κ.Δ ἀπό τα βόρεια … προφανῶς καταλάβατε ἀπό την Θεσσαλονίκη ,ἀπό την Μακεδονία μας .

Ὁ φίλος μου μέ ρώτησε ἄν εἶχα δεῖ αὐτό πού μου εἶχε στείλει στο mail …. Το εἶδα το ἀπόγευμα ,ἦταν ἕνα βίντεο ἀπό εὐχάριστες στιγμές πρίν ἀπό 31 χρόνια.

Ἐκεῖ εἶδα την εἰκόνα μου τότε καί πόσο σήμερα το ἔξωθεν φαίνεσθαι μου ἔχει ἀλλάξει , το ἐρώτημα ὅμως εἶναι ἄν το ΕΓΩ μου ἔχει ἀλλάξει .

Το ἐγώ μας στο ἑδώλιο λοιπόν.

Ἐνθυμεῖσθε φαντάζομαι πού ὁ Μακαριστός Χριστόδουλος εἶχε πεῖ το ἀνέκδοτο γιά την κατσίκα του γείτονα ,κάπως ἔτσι οἱ περισσότεροι ἱκανοποιοῦν το ΕΓΩ τους ΟΛΟΙ πλούσιοι φτωχοί, ἔξυπνοι κουτοί, ὑπάλληλοι διευθυντές, βασιλιᾶδες γύφτοι, καπιταλιστές σοσιαλιστές κομμουνιστές ,ὅλοι ὅταν ρυμουλκοῦνται ἀπό το πάθος του ΕΓΩ,του ἐγωιστικοῦ ΕΓΩ τους ,του ξέρεις ποιός εἶμαι ΕΓΩ ; ΟΛΟΙ αὐτοί , γιά νά εἶναι ἁπλῶς καλά πρέπει ὁ γείτονας τους νά μήν ἔχη κάτι παραπάνω ἀπό αὐτούς καί γιά νά εἶναι πολύ καλά πρέπει νά ἔχουν ὅσα μποροῦν περισσότερα ἀπό τους ἄλλους,καί ὡς πρός το ἔχειν δέν ἀφορᾶ μόνο το κατέχειν σέ ἄψυχα πχ σπίτια ,αὐτοκίνητα ,σκάφη ,ἐνδύματα καί ὅτι ἀλλά μπορεῖτε νά φαντασθεῖτε ἀλλά καί σέ ἔμψυχα ὡραιότερη γυναῖκα ἥ γκόμενα ,καλύτερο σκύλο ,ἔχουμε μπάτλερ ἐνῶ ὁ γείτονας δέν ἔχει ….. καί το ἐγωιστικό ΕΓΩ τους ρυμουλκεῖ σέ ἀτελείωτες τοιούτου εἴδους εὐτελεῖς κατά το ἦθος συμπεριφορές.

Το ἐγώ μας πρίν ἀκούσει την ἐτυμηγορία του δικαστηρίου ἄς το στήσουμε μπροστά σέ ἕνα καθρέφτη κι ἄς το ἀφήσουμε νά συνδιαλλαγῆ μέ το εἴδωλο του .

Ὅταν κοιτᾶς σέ ἕνα καθρέφτη, βλέπεις το πρόσωπο σου ἐκεῖ.

Βλέπεις ἕνα δεύτερο πρόσωπο ἀπό τη δική σου μεριά του καθρέφτη ἤ βλέπεις μιά εἰκόνα σέ συνθῆκες χώρου καί χρόνου ;

Μπορεῖς νά κοιταχτῆς σ’ἕνα καθρέφτη καί νά ἰδῆς τον ἑαυτό σου χωρίς την ὅποια στολή ἤ ἐξουσία ἤ την οἰκονομική ἐπιφάνεια πού σέ περιβάλει ,χωρίς μπιχλιμπίδια ,χωρίς ὅλα τα ἔσχες σου ἀσχέτως μέ τα πόθεν ;

Θά μποροῦσα εὔκολα νά πῶ ὅτι δέ βρίσκω κάποιο πρόσωπο ἐδῶ νά ἀντιπαρατίθεται στο πρόσωπο του καθρέφτη.

Εἶμαι ἐδῶ γιά την ἐκεῖ ἐμφάνιση μου. Ἐκεῖ, πίσω ἀπό το γυαλί βρίσκεται ἡ ἀνθρώπινη μου ἐμφάνιση· σέ αὐτή τη μεριά του γυαλιοῦ, πρός τα ἐδῶ, βρίσκεται ἡ ἱερή μου πραγματικότητα.

Εἶμαι καί τα δυό. Ἔχω αὐτό το πρόσωπο καί εἶμαι ἐπίσης αὐτή ἡ πραγματικότητα.

Το ἐκεῖ πρόσωπο εἶναι μία ἐμφάνιση του Ἑνός πού εἶμαι – ἐδῶ. Continue reading «Το ἐγώ μας στο ἑδώλιο»

Ἡ Ἑλλὰς μιὰ ἀποικία νέου τύπου.(Update 06/09/2018)

Φίλες καί φίλοι ἀλλά καί περιπλανώμενοι στούς ὠκεανούς του διαδικτύου πού τυχαίως προσαράξατε στο Ἱστολόγιό μου,θά ἤθελα νά γνωρίζετε ὅτι πολλά ἄρθρα,πού θά διαβάσετε , ἔχουν πολιτική χροιά .

Το ἱστολόγιο δέν σημαίνει ὅτι συμμερίζεται τίς ἀπόψεις των συγγραφέων ,τίς θέτει ὑπ’ όψιν σας γιά προβληματισμό .

Ἐπειδή ἐκτιμᾶται ὅτι λίαν συντόμως το πολιτικό θερμόμετρο θά ἀνέβη ,θά δεῖτε πολλά νά γράφονται καί νά λέγονται ,ἄν μου ἐπιτρέπετε θά ἤθελα νά σας δώσω ὡς συμβουλή γιά ἀντικειμενική προσέγγιση των πραγμάτων τα ἑξῆς :

  1. Τίποτα δέν εἶναι τόσο σοβαρό ὅσο φαίνεται
  2. Τίποτα δέν ἀποκλείεται , ὅλα εἶναι πιθανά καί ἀμφισβητήσιμα.
  3. Ἀπό ὅσα ἀκοῦτε νά μήν «πιστεύετε» τίποτα, καί ἀπό ὅσα λέτε νά πιστεύετε τα μισά.
  4. Αὐτό ἰσχύει καί νά το ἐφαρμόσετε φυσικά καί γιά μένα, ὅτι λέγω καί ἐγώ ἤ γράφω γιά ἐσᾶς , ἐκτός καί ἄν δέν μέ διαψεύσετε.
  5. Μήν » καταπίνετε ἀμάσητο » ὅτι σας σερβίρουν, οὔτε καί ὅτι σας σερβίρω ἐγώ ὡς ἀλήθεια , ἐκτός καί ἄν δέν μπορεῖτε νά κάνετε διαφορετικά.
  6. Προβληματισθεῖτε ὄχι μέ το συνηθισμένο τρόπο ἀλλά ἀπό μηδενική βάση ,ἔξω ἀπό το κατεστημένο καί πέρα ἀπό αὐτό ,ὄχι ὅμως μέ σενάρια φαντασίας.

Φίλες καί φίλοι το ἄρθρο πού ἀκολουθεῖ ἔχει πολιτική ( ὄχι κομματική ) χροιά καί ἐπειδή το ὑπογράφω ,ἔθεσα ὑπ’ όψιν σας τα παραπάνω.

Και ἀναρωτιέσαι,γιατί, στή χώρα πού γεννήθηκαν τά ὑψηλά ἰδανικά,
σήμερα ὅλοι τείνουνε χεῖρες γιά δανεικά;

Ἐπειδή ἁπλά ἀπό τή Δελφική Ἰδέα τοῦ Σικελιανοῦ καί τῆς Πάλμερ,
εἶχαν ὁδηγηθεῖ στήν ἰδέα τοῦ Cayenne καί τοῦ Hammer.

hours-worked-2015

Την εἰκόνα του ἄρθρου την ἔλαβα στο mail ἀπό φίλο , σάν εἰκόνα δέν την εἶχα ξαναδεί ,γνώριζα ὅμως ὅτι ἡ ἐργατικότητα των Ἑλλήνων δέν ἔχει σχέση μέ την ἐντύπωση πού ἔχει καλλιεργηθεῖ σέ ὁρισμένες ξένες χῶρες καί πρός ἐπίρρωση αὐτοῦ παρακαλῶ νά ἀνοίξετε το link( https://stats.oecd.org/Index.aspx?DataSetCode=ANHRS )
γιά νά δείτε ὅτι ἡ εἰκόνα ἐπιβεβαιώνεται πανηγυρικά ὄχι μόνο γιά το 2015 ἀλλά καί γιά ὅλα τα προηγούμενα χρόνια (ἀπό το 2000 συνεχῶς μέχρι καί το 2015 ) …. καί ἡ προπαγάνδα συνεχίζεται.

Ὅλοι ζοῦνε δίχως τὴν παραμικρὴ ὑποψία,
ἐνῷ ἡ ἀρρώστια ἔχει ἀρχίσει νὰ μᾶς τρώει τὸ πόδι.
Θὰ εἶν’ ἀργὰ ὅταν θ’ ἀνακαλύψουν τὴν συνωμοσία.
Θὰ εἶν’ ἀργὰ ὅταν θὰ βρισκόμαστε στὸ ξόδι.

Ἀπό πολύ παλιά εἶχα τίς ἀμφιβολίες μου … καί σέ κάποιο ἄρθρο μου ,πολύ παλιά , σέ μία κατά φαντασία συνομιλία μέ την Σωτηρία Μπέλλου εἶχα γράψει ….

….Πιστεύω λοιπόν ὅτι ζοῦμε κάτω ἀπό μία ἰδιόμορφη δικτατορία ,τη δικτατορία του κέρδους.

Τόσο ὁ καπιταλισμός ὅσο καί ὁ κομμουνισμός ,ὄντας ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ, συσσώρευσαν καί συνεχίζουν νά συσσωρεύουν καί διαχειρίζονται σάν βδέλλες τον πλοῦτο ὄχι γιά το παγκόσμιο κοινωνικό σύνολο ἀλλά γιά τους Παγκόσμιους Δυνάστες Ἀφέντες καί δημιουργούς τους(ἀφοῦ εἶναι δημιουργήματα της ἴδιας μήτρας )

Θά σου πῶ λοιπόν ,τί μας διδάσκει ἀπό πολύ παλιά ἀπό το 1762 ὁ Ρουσσώ .

Ὅτι δηλαδή οἱ ἄνθρωποι ταυτόχρονα μέ την ἀνάγκη δημιουργίας κοινωνίας ὀφείλουν νά συνάψουν το Κοινωνικό Συμβόλαιο των.

Κανείς ἀπό τα συμβαλλόμενα μέρη δέν πρέπει νά το παραβιάζει.

Που λές Κυρά Σωτηρία,σκοπεύω νά διερευνήσω ἄν στήν ὀργάνωση των πολιτικῶν πραγμάτων μπορεῖ νά ὑπάρξει ἕνας νόμιμος καί ἀσφαλής κανόνας διακυβέρνησης, ἐκλαμβάνοντας τους ἀνθρώπους ὅπως εἶναι καί τους νόμους ὅπως μποροῦν νά γίνουν.

Σέ αὐτή την ἔρευνα Κυρά Σωτηρία, θά προσπαθῶ διαρκῶς νά συνδυάζω ὅσα ἐπιτρέπει το δίκαιο μέ ό,τι ὑπαγορεύει το συμφέρον, ὥστε ἡ δικαιοσύνη καί ἡ ὠφελιμότητα νά μή βρίσκονται καθόλου σέ διάσταση.

Κυρά Σωτηρία ὅπως πολύ καλά γνωρίζεις ὁ ἄνθρωπος ἐνῶ γεννιέται ἐλεύθερος παντοῦ βρίσκεται ἁλυσοδεμένος ,κι ὅποιος πιστεύει ὅτι εἶναι κύριος των ἄλλων δέν εἶναι λιγότερο δοῦλος.

Πώς συνέβη αὐτή ἡ μεταβολή; Το ἀγνοῶ.

Τί εἶναι ἐκεῖνο πού μπορεῖ νά την καθιστά νόμιμη;Πιστεύω ὅτι σ’ αὐτό μπορῶ νά ἀπαντήσω…. Continue reading «Ἡ Ἑλλὰς μιὰ ἀποικία νέου τύπου.(Update 06/09/2018)»

Η παράδοση του ονόματος «Μακεδονία», οι Γραικοί και οι Γραικύλοι

Γράφει ο Ιωάννης Αμπατζόγλου*

*Ο Ιωάννης Αμπατζόγλου είναι Ακτινοφυσικός Ιατρικής, διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του ΔΠΘ και Επιστημονικά Υπεύθυνος του Τμήματος Ιατρικής Φυσικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης. Συμμετείχε στις διαμαρτυρίες στο Πισοδέρι στις 17 Ιουνίου 2018 τη στιγμή κατά την οποία στις Πρέσπες παραδίδονταν το όνομα της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς. Ήταν αυτός που βιντεοσκόπησε με το κινητό του τον αιμόφυρτο διαδηλωτή ο οποίος τυλιγμένος με την αιματοβαμμένη σημαία των Μακεδονικών Συνταγμάτων του Μεγάλου Αλεξάνδρου έγινε viral και ευαισθητοποίησε την Ελληνική και Διεθνή κοινή γνώμη. Έχει δημιουργήσει ομάδα στο Facebook με τίτλο «Πισοδέρι 2018 Επιτροπή Αγώνα»

Από την Αρχαιότητα.

Γραικός: Είναι ο Έλληνας, αν και η λέξη Γραικός είναι αρχαιότερη από την λέξη Έλληνας, όπως αποδεικνύουν οι αρχαίες πηγές. Ο Αριστοτέλης στα Μετεωρολογικά «ο καλούμενοι τότε μν Γραικο νν δ’ λληνες», το Πάριο Χρονικό «πρῶτον μν Γραικο νν δ Ἕλληνες» και ο Απολλόδωρος «τοὺς καλουμένους Γραικοὺς προσηγόρευσεν Ἕλληνας».

Γραικύλος: Μειωτικός χαρακτηρισμός του Γραικού. Η λέξη προέρχεται από την λατινική λέξη «Graeculus» και χαρακτήριζε τον ξεπεσμένο, παρηκμασμένο και δουλοπρεπή Έλληνα (Λεξικό Μπαμπινιώτη).

Ας αφήσουμε λίγο την αρχαιότητα και ας προσγειωθούμε στη σημερινή Ελλάδα για να εξετάσουμε την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στο εσωτερικό της πατρίδας μας λόγω της προσπάθειας παράδοσης του ονόματος της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς.

Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων δεχόμενη την ελληνικότητα της αρχαίας Μακεδονίας θεωρεί απαράδεκτο το γεγονός να παραδίδουμε το όνομα της Μακεδονίας σε ένα σλαβικό κρατίδιο. Ορισμένοι Έλληνες θεωρούν ότι εφόσων τα Σκόπια κατέχουν γεωγραφικό τμήμα της αρχαίας Μακεδονίας, καλώς τους παραδίδουμε το όνομα. Οι τελευταίοι δεν σκέφτονται βέβαια ότι η Μακεδονία ξεκίνησε από μία πολύ μικρή περιοχή (εντός των σημερινών συνόρων της Ελλάδος) και στη συνέχεια εξαπλώθηκε και έγινε τεράστια. Άλλωστε ο Μέγας Αλέξανδρος μετέδωσε τον ελληνισμό μέχρι τις Ινδίες. Στην πραγματικότητα τα Σκόπια κατέχουν την περιοχή της αρχαίας Παιονίας.

Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων δεν δέχεται να βαπτίσει Μακεδονική την γλώσσα των Σκοπιανών επειδή αυτή είναι Σλαβική. Άλλωστε αυτό αναφέρεται και στη συνθήκη των Πρεσπών στο άρθρο 7(4). Στην πραγματικότητα Μακεδονική γλώσσα δεν υπήρξε ποτέ επειδή πολύ απλά οι αρχαίοι αλλά και οι σύγχρονοι Μακεδόνες μιλούσαν και μιλούν την Ελληνική γλώσσα. Ορισμένοι Έλληνες θεωρούν ότι καλώς η γλώσσα των Σκοπιανών χαρακτηρίζεται ως Μακεδονική. Το επιχείρημά τους είναι ότι αφού έτσι θέλουν να την αποκαλούν οι Σκοπιανοί, εμάς δεν μας πέφτει λόγος…

Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων δεν δέχεται ότι οι σλάβοι σκοπιανοί είναι Μακεδόνες στο έθνος, επειδή Μακεδονικό έθνος δεν υπήρξε ποτέ. Οι Μακεδόνες ανήκαν και ανήκουν στο ελληνικό έθνος. Οι σκοπιανοί είναι Σλάβοι επομένως ανήκουν στο σλαβικό έθνος. Ορισμένοι Έλληνες θεωρούν ότι εφόσων οι Σκοπιανοί θέλουν να είναι Μακεδόνες, κανένα πρόβλημα… ας είναι Μακεδόνες… και τι έγινε; Άλλωστε τόσα κράτη τους αποκαλούν Μακεδόνες. Παραβλέπουν το γεγονός ότι ακόμα και η συμφωνία των Πρεσπών στο άρθρο 7(4) αναφέρει ότι ο Σκοπιανός πολιτισμός ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ με τον πολιτισμό των αρχαίων Μακεδόνων, λέει συγκεκριμένα: «η επίσημη γλώσσα και τα άλλα χαρακτηριστικά του Δεύτερου Μέρους (δηλ. των Σκοπίων) δεν έχουν σχέση με τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, την ιστορία, την κουλτούρα και την κληρονομιά της βόρειας περιοχής του Πρώτου Μέρους (δηλ. της Μακεδονίας που βρίσκεται στην Ελλάδα)».

Πολλοί Έλληνες αγωνίζονται να μην τεθεί σε ισχύ η συνθήκη των Πρεσπών ώστε να μην παραδοθεί το όνομα της Μακεδονίας σε Σλάβους και να μην παραχαραχθεί η παγκόσμια ιστορία. Σε αυτά τα πλαίσια συμμετέχουν σε διαμαρτυρίες και συλλαλητήρια. Άλλοι πάλι, δεν συμφωνούν με αυτές τις διαμαρτυρίες και τα συλλαλητήρια και θεωρούν ακραίους και φανατικούς αυτούς που συμμετέχουν σε αυτές τις εκδηλώσεις.

Κάποιοι λοιπόν υποστηρίζουν τα αυτονόητα, και κάποιοι άλλοι τα ακριβώς αντίθετα… και όλα αυτά για ένα εθνικό θέμα…

Οι Γραικοί και οι Γραικύλοι…

.

 

 

 

antibaro

Ο Μάνος Ελευθερίου γράφει για τη δολοφονία της Ελένης Παπαδάκη

του Μάνου Ελευθερίου

Στη μνήμη του θαυμάσιου Πολύβιου Μαρσάν

Πρώτα πρώτα πώς του ’ρθε του Μυράτ να γράψει «γι’ αυτό» ύστερα από τόσα χρόνια. Ήταν έξυπνος, μορφωμένος και έγραφε θαυμάσια. Ηθοποιός δεν ήταν και το ήξερε. Τι τον έσπρωξε όμως να δημοσιεύσει αυτό το καυτό θέμα μάλλον στο παλαιό περιοδικό «Ευθύνη»; Τι λέπια και λεκέδες ήθελε ν’ αποτινάξει από πάνω του στο περιορισμένο κοινό ενός λαμπρού μεν αλλά «άγνωστου» περιοδικού; Γιατί τον έτρωγε το «θέμα», ύστερα από τόσα χρόνια, αφού ο ίδιος ήθελε να πιστεύει τον εαυτό του τελείως αθώο του αίματος της Παπαδάκη;
Εντύπωση κάνει επίσης ότι αποφεύγει να αναφέρει το όνομα της αδελφής του Μιράντας, από άλλη μητέρα, όταν εκείνα τα χρόνια και οι πέτρες ακόμη βοούσαν για το θανάσιμο μίσος της προς τη μεγάλη ηθοποιό, πριν, και την υποτιθέμενη συμμετοχή της στη δολοφονία της, μετά. Υπάρχουν δημοσιεύματα της εποχής που αναφέρουν ολοκάθαρα ονόματα και περιστατικά. Σ’ αυτά ουδείς απάντησε και ουδείς έσυρε ποτέ κάποιον στα δικαστήρια γι’ αυτή την τρομερή προσβολή και συκοφαντία.

Το βιβλίο του Μάνου Ελευθερίου για την δολοφονία της Παπαδάκη

Η Μιράντα Μυράτ, την οποία δεν αναφέρει ποτέ ο Δημήτρης ή Τοτός Μυράτ, ανήκε κι αυτή, όπως και ο αδελφός της και ολόκληρη σχεδόν η Ελλάδα στο ΕΑΜ. Υπάρχουν φωτογραφίες της από διαδηλώσεις να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή με σηκωμένο χέρι και ασφαλώς να φωνάζει «θάνατος στους φασίστες». Ο πιο εύστοχος τίτλος μιας τέτοιας φωτογραφίας θα ήταν τότε «Η παρασυρθείσα κόρη».
Όσο για τη σχέση της με την Πολιτοφυλακή Πατησίων –εκεί που κατέληξε η Παπαδάκη–είναι ότι έμενε δύο τετράγωνα παρακάτω, στο σπίτι μιας Γεωργιάδου. Αυτό αρκούσε για να γραφεί στο τάκα τάκα ένα μονόπρακτο.

Μετά τα Δεκεμβριανά ακολούθησε τους χιλιάδες εαμίτες στην υποχώρησή τους στην παγωμένη ελληνική επαρχία, χωρίς να προφθάσει να μετακινηθεί προς τις ανατολικές χώρες και επέστρεψε στην Αθήνα. Εκεί την έκρυψε από τους κακούς ανθρώπους η μητέρα της, ηθοποιός Κυβέλη, σύζυγος του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου, του επιλεγόμενου τότε «παπατζή».

Λίγο καιρό μετά έκανε δήλωση μετανοίας καταδικάζοντας τον κομουνισμό και για τον εαυτό της γράφει ότι όλα όσα έκανε και όσα είπε τα έκανε ως «παρασυρθείσα». Έτσι προσελήφθη και στο Εθνικό Θέατρο, τον δημόσιο οργανισμό, που εκείνα τα χρόνια και για να πιεις νερό χρειαζόσουν από την αστυνομία χαρτί νομιμοφροσύνης. Πάει κι αυτό.

Η αίτησή της στο Εθνικό Θέατρο για να επαναπροσληφθεί ως υγιώς και εθνικώς πλέον σκεπτομένη έχει χαθεί.
Ο Μυράτ αποφεύγει ακόμη να αναφέρει τον πόλεμο, τον παροξυσμό και τις λυσσαλέες επιθέσεις που δεχόταν η Παπαδάκη στα δύο τελευταία χρόνια της επίγειας ζωής της και από συναδέλφους και από τα φύλλα μιας κατάπτυστης «εθνικόφρονης» εφημερίδας. Αυτά τα ήξερε και τα διάβαζε. Ποιος τα χαιρόταν όμως και ποιος τα υπαγόρευε; Και βέβαια θα ήξερε τις τελείως αντισυναδελφικές, πρόστυχες, μοχθηρές, εκδικητικές πράξεις της Ασπασίας Παπαθανασίου (η ίδια η Ασπασία τα γράφει χαρτί και καλαμάρι σε βιβλίο της) και της Αλέκας Παΐζη,επάνω στη σκηνή, τις ώρες της παράστασης, όταν η Παπαδάκη υποδυόταν την Εκάβη στο Εθνικό Θέατρο, του Δεκέμβρη 1943, και οι δύο κυρίες, νεαρές τότε, συμμετείχαν στο Χορό της ίδιας τραγωδίας! Παραλείπω τα κείμενα γιατί θα στενοχωρηθούμε όλοι.

Η Ελένη Παπαδάκη ως Εκάβη το 1938

Και επειδή η Παπαδάκη συνελήφθη στο σπίτι του Μυράτ (το ίδιο βράδυ τη δολοφόνησαν στο έρημο, τότε, Γαλάτσι) και επειδή την άλλη μέρα το μεσημέρι κατόρθωσε η θεία του Μαρίκα Κοτοπούλη, αδελφή της μητέρας του, να στείλει το αυτοκίνητο του Ερυθρού Σταυρού, με τον ίδιο τον διευθυντή μέσα, τον ελβετόΛαμπέρ, στο σπίτι του στα Πατήσια, στην οδό Ιακωβίδου, και να τον μεταφέρουν σώο στο Κολωνάκι, αποφάσισε να μην πάει στην κηδεία της ένα μήνα μετά (τότε βρήκαν το πτώμα της). Οι γονείς του πήγαν και φυσικά η «θεία» Μαρίκα.

Τώρα πώς κατόρθωσε το αυτοκίνητο του Ερυθρού Σταυρού, με τους τεράστιους κόκκινους σταυρούς σε όλες τις πλευρές του, να διασχίσει την εαμοκρατούμενη Αθήνα είναι μυστήριο. Ίσως οι εαμίτες συμμορφώθηκαν για λόγους «ανθρωπισμού» στην παράκληση των Άγγλων να μην πυροβολούν τα αυτοκίνητα και να «σεβαστούν το διεθνές σήμα».

Στις 11 Δεκεμβρίου 1944 ρίχτηκαν από αέρος χιλιάδες προκηρύξεις μ’ αυτή την παράκληση. Ενδεικτικά αναφέρω την κατακλείδα της σπάνιας προκήρυξης: «Παρακαλούμεν άπαντας να σεβασθούν το διεθνές σήμα του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού και να μην πυροβολούν κατά των μεταγωγικών αυτών αυτοκινήτων, τα οποία μεταφέρουν φαρμακευτικά είδη εις τους πληγωμένους και τρόφιμα εις τον Λαόν των Αθηνών».
Γι’ αυτό το επεισόδιο ο Μυράτ δεν λέει τίποτε. Ή έγραψε και το ’σκισε μετά ή κάπου ακόμα λανθάνει και περιμένει τη νεκρανάστασή του. Αρκεί να πέσει σε χέρια σοβαρών ερευνητών.

Αρχίζοντας ο Μυράτ μας λέει ότι λίγο πριν αρχίσουν τα άγρια όργανα είπε στην Παπαδάκη να εξαφανιστεί «για να μην τη βρει κακό». Πώς γνώριζε ότι κινδύνευε; Εκείνη θύμωσε και τον αποπήρε. Continue reading «Ο Μάνος Ελευθερίου γράφει για τη δολοφονία της Ελένης Παπαδάκη»