Στά ἄδυτα τῆς συντηρητικῆς παράταξης


του Μανώλη Κοττάκη*

ΔΕΝ ΗΤΑΝ κεραυνός ἐν αἰθρία ἡ νέα διαφοροποίηση Σαμαρᾶ ἀπό τήν στρατηγική Μητσοτάκη στά ἑλληνοτουρκικά.

Πρίν καλέσει τόν Πρωθυπουργό νά μήν κάνει διάλογο μέ «πειρατές», ὁ κύριος Σαμαρᾶς εἶχε χαρακτηρίσει «συνθηκολόγηση» μία ἄλλη κεντρική ἐπιλογή Μητσοτάκη, τήν τυχόν παραπομπή τῶν Ἑλληνοτουρκικῶν διαφορῶν στήν Χάγη.

Στήν ἴδια ἐφημερίδα τοῦ κυρίου Μαρινάκη. Στήν πραγματικότητα –ἐδῶ βρίσκεται ἡ ποιοτική διαφορά τῆς νέας παρέμβασης ἀπό τήν προηγούμενη– ὁ πρώην Πρωθυπουργός κλιμακώνει. Καί ἄν ὑποθέσουμε ὅτι ὁ ἀνασχηματισμός γιά τόν ὁποῖο ἔθεσε βέτο εἶναι ἕνα σημαντικό πλήν ἐσωτερικό μέτωπο χωρίς διεθνῆ σημασία, δέν μποροῦμε νά ποῦμε τό ἴδιο γιά τά ἑλληνοτουρκικά. Αὐτά ἐνδιαφέρουν τίς HΠΑ. Τίς «καῖνε».

Δέν μποροῦμε νά ποῦμε ἐπίσης τό ἴδιο καί γιά τήν Νοvartis –ὁρόσημο γιά τόν κύριο Σαμαρᾶ– ἡ ὁποία εἶναι ἐξίσου σημαντικό μέτωπο γιά τήν Ἀμερική ἄν κρίνουμε ἀπό τήν πρωτοφανῆ ἀπόφασή της νά παράσχει πολιτικό ἄσυλο στούς ἐν Ἑλλάδι προστατευόμενους μάρτυρες. Οἱ ἐξελίξεις θά εἶναι ραγδαῖες. Καί ὅμως! Καί ἐδῶ ὁ κύριος Σαμαρᾶς ἐμφανίζεται νά ἐπιθυμεῖ νά τό πάει μέχρι τέλους. Ἐπιθυμεῖ, μαθαίνω, τήν παραπομπή, καταδίκη καί… φυλάκιση τῶν Παπαγγελόπουλου-Τουλουπάκη-ἐπίκουρων εἰσαγγελέων.

Ἐπιθυμεῖ τήν παραπομπή Τσίπρα.

Θά καταθέσει, μαθαίνω, ἀγωγές ἀποζημίωσης δεκάδων ἑκατομμυρίων εὐρώ κατά ὅλων αὐτῶν, ἐπειδή ἔπληξαν τήν προσωπικότητά του. Ἑτοιμάζει, μαθαίνω, μία πολύ σκληρή ὁμιλία μανιφέστο γιά τή Novartis (πού θά δυσκολέψει τόν Πρωθυπουργό) τήν ὁποία σχεδιάζει νά ἐκφωνήσει στήν Βουλή τήν ἡμέρα πού θά συζητεῖται ἡ παραπομπή Παπαγγελόπουλου. Κι ὅλα αὐτά ἐν γνώσει τῶν συνεπειῶν τοῦ νόμου.

Ὁ ἔμπειρος πρώην Πρωθυπουργός ξέρει πώς δέν ὁρίστηκε κοινοτικός ἐπίτροπος ἤ Διοικητής τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος λόγω τοῦ βέτο πού ἔθεσαν γιά τό πρόσωπό του οἱ κυρίες Μέρκελ – Λαγκάρντ. Ξέρει πώς πλήρωσε τά ὄχι στό ὑπερ-Ταμείο, τό Σκοπιανό, τό ΦΠΑ στά νησιά, τίς μονομερεῖς ἀποφάσεις ἔναντι τρόικα κ.λπ.

Ὡστόσο αὐτή ἡ σύγκρουση Σαμαρᾶ μέ τήν πολιτική Μητσοτάκη σέ πρώτη ἀνάγνωση, ἀλλά κατά βάθος μέ τούς συμμάχους σέ μιά δεύτερη (ἐπιλογές τους πολεμᾶ) δέν ἀφορᾶ σέ μιά καρέκλα αὐτή τή φορά. Ὁ πρώην Πρωθυπουργός ἐμφανίζεται νά πολεμᾶ μία συνολική διευθέτηση. Διευθέτηση μέ διακύβευμα τήν νέα ἀρχιτεκτονική στήν περιοχή τῆς Μεσογείου. Διευθέτηση ἐπίσης μέ ἀντικείμενο τήν καταδίκη τῶν διεφθαρμένων πρακτικῶν εὐρωπαϊκῶν πολυεθνικῶν ὅπως ἡ Novartis ἀπό τό ἀμερικανικό δημόσιο. Δέν εἶναι παῖξε γέλασε τά θέματα αὐτά. Κάνουν «τζίζ». Καί ὅποιος μπαίνει ἐμπόδιο σέ τέτοια σχέδια, συνήθως τό πληρώνει ἀκριβά ὅπως ἔχουμε δεῖ στό παρελθόν. Εἰδικῶς ἄν δίνει τήν ἐντύπωση πώς θέλει νά «ἐπιστρέψει» χρεώνοντας ἐθνική μειοδοσία στήν κυβέρνησή του.

Ἐν προκειμένω, τί συμβαίνει;

Οἱ ΗΠΑ καί ἡ Γερμανία ἐπιχειροῦν νά συμφιλιώσουν Ἑλλάδα – Κύπρο καί Τουρκία – Κύπρο προετοιμάζοντας ἕναν πράγματι ἐπώδυνο συμβιβασμό μέσω τοῦ διαλόγου. Στόχος ἡ ἑνότης τῆς Δύσεως καί ἡ ἔγερση ἐμποδίων στήν προέλαση Πούτιν σέ Μεσόγειο – Μέση Ἀνατολή.

Βασικοί πρωταγωνιστές αὐτοῦ τοῦ συμβιβασμοῦ, ὁ ὁποῖος θά λανσαριστεῖ ὡς «Σύμφωνο μή ἐπίθεσης», εἶναι ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης καί ὁ συμπράττων φιλο-δυτικός (Πρέσπες) Ἀλέξης Τσίπρας. Δέν ἀποκλείεται μάλιστα νά ἐμφανιστεῖ ὁ Πρωθυπουργός ὡς ἄλλος Ἐλευθέριος Βενιζέλος πού δικαιοῦται Νόμπελ ἄν ὑπογράψει τήν «Συμφωνία Εἰρήνης» μέ τήν Τουρκία ἡ ὁποία στήν πραγματικότητα ἐκτός ἀπό συμβιβασμός θά εἶναι καί κατά βάση ἀντι-ρωσσική συνθήκη! Συνέχεια ανάγνωσης Στά ἄδυτα τῆς συντηρητικῆς παράταξης

«Τά Κατηχητικά Σχολεῖα στή Ρόδο τήν περίοδο τῆς Ἰταλοκρατίας καί ἡ προσφορά τους στήν παιδεία»


ΣΥΡΙΖΑ: Ευθεία μπροστά η διάσπαση


ΑΝΟΙΞΕ το «κουτί της Πανδώρας» για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά από μέσα δεν βγήκε ο Βαξεβάνης. Βγήκε το φάντασμα της εν δυνάμει διάσπασης, που πλανιέται εδώ και μερικές μέρες πάνω από την Κουμουνδούρου.

Γράφει ο Μπάμπης Παπαπαναγιώτου

Η πρώτη αλλά δειλή εμφάνισή του έγινε τη νύχτα της 7ης Ιουλίου 2019 με τη συντριπτική ήττα. Ομως, το 31,5% που κατάφερε να καταγράψει ο Α. Τσίπρας το έδιωξε. Εμφανίστηκε ξανά όταν άρχισε η προσυνεδριακή συζήτηση. Τότε που ο Α. Τσίπρας είπε με τον πιο καθαρό τρόπο πως θέλει να κάνει τον ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ. Κάτι οι συμβιβασμοί, κάτι οι χωρίς πολιτικό βάθος «συνθέσεις» και κάτι ότι το «μαγαζί» ήταν ακόμα «γωνία» έδιωξαν πάλι το φάντασμα από το κάδρο. Ξαναβγήκε για λίγο όταν συζητήθηκαν τα αίτια της συντριπτικής ήττας του ΣΥΡΙΖΑ με βάση το «πόνημα» των Γ. Δραγασάκη, Α. Μπαλτά και Θ. Δρίτσα, το οποίο κατέληγε ουσιαστικά ότι έφταιγαν μόνο οι όλοι οι άλλοι κι όχι βέβαια ο Α. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ.

ΤΟ ΚΛΙΜΑ δεν ήταν ακόμα κατάλληλο ώστε το φάντασμα να πάρει κανονική θέση στις συνεδριάσεις των οργάνων και σε κάθε εσωκομματική συζήτηση. «Ωρίμασε» όμως απότομα όταν άρχισαν να συμβαίνουν μαζί τα εξής: η ελεύθερη πτώση του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις, η κοινωνική αποδοκιμασία για τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ στα γεγονότα του Εβρου, αλλά και η αρχική στάση του στην άκρως επιτυχημένη αντιμετώπιση της πανδημίας από την κυβέρνηση. Εκεί υπήρξε ένα σημαντικό ρήγμα στο εκλογικό σώμα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης: Οι μικρόψυχοι και εμμονικοί χειρισμοί της «παρέας του Πολάκη» οδήγησαν έναν στους τρεις ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ απ’ ευθείας στην αγκαλιά του Κ. Μητσοτάκη. Και ταυτοχρόνως ο Α. Τσίπρας άρχισε να βλέπει από πολύ μακριά τον Κ. Μητσοτάκη τόσο στη δημοφιλία όσο και στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός. Συνέχεια ανάγνωσης ΣΥΡΙΖΑ: Ευθεία μπροστά η διάσπαση

Το Καστελόριζο αποχαιρετά την ΑΟΖ του


Το τελευταίο διάστημα και ιδιαίτερα λίγο πριν και μετά την ελληνο-ιταλική Συμφωνία για την ΑΟΖ, πληθώρα καθηγητών/συνεργατών του πρωθυπουργού και του ΥΠΕΞ έχουν κατακλύσει τα ΜΜΕ- ωσάν σε «διατεταγμένη υπηρεσία»- για να πείσουν την κοινή γνώμη ότι «είναι δεδομένο πως το Καστελόριζο έχει περιορισμένη επήρεια στην ΑΟΖ».

Με άλλα λόγια, οι επιστημονικοί σύμβουλοι της κυβέρνησης επιμένουν ότι το Καστελόριζο έχει μόνον περιορισμένη και κουτσουρεμένη ΑΟΖ- κάτι που υποστηρίζει πεισματικά η Τουρκία-, παραβιάζοντας κατάφωρα το Δίκαιο της Θάλασσας (που αποδίδει πλήρη ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα σε κατοικημένα νησιά με οικονομική ζωή), κυρίως όμως τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην περιοχή.

Το σκεπτικό, που χαμηλόφωνα παρουσιάζεται, είναι ότι το Δικαστήριο της Χάγης, αν εξετάσει την περίπτωση του Καστελόριζου, θα εφαρμόσει την προηγούμενη απόφασή του για το νησί των Φιδιών στη Μαύρη Θάλασσα (σ.σ. νησί ακατοίκητο, που ανήκει στην Ουκρανία, αλλά βρίσκεται δίπλα στη Ρουμανία, σε αποστάσεις 170 νμ και 15 νμ αντιστοίχως, για το οποίο το Δικαστήριο αποφάσισε ότι δεν έχει καθόλου ΑΟΖ).

Σκοπίμως λοιπόν – ίσως και εκβιαστικά- οι επιστημονικοί σύμβουλοι της κυβέρνησης, χρησιμοποιώντας τον όρο «περιορισμένη επήρεια στην ΑΟΖ» (σ.σ. όρος που δεν υπάρχει στο Δίκαιο της Θάλασσας), μπερδεύουν γλυκά και πονηρά την περίπτωση του ΑΚΑΤΟΙΚΗΤΟΥ νησιού των Φιδιών χωρίς οικονομική ζωή (όπου έχει εγκατασταθεί ουκρανικό ραντάρ) με την περίπτωση του Καστελόριζου, νησιού ΚΑΤΟΙΚΗΜΕΝΟΥ, με οικονομική ζωή, που καλύπτεται πλήρως από το Δίκαιο της Θάλασσας για πλήρη ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα.

Στην πραγματικότητα, αυτό που «χτίζει τώρα» η κυβέρνηση είναι μια πρόταση – κάλεσμα προς την Τουρκία να τα βρουν συμβιβαστικά οι δύο χώρες στην περιοχή του Καστελόριζου, δεδομένου ότι η Αθήνα είναι πρόθυμη να αποδώσει μόνη της «περιορισμένη επήρεια στην ΑΟΖ του Καστελορίζου»- δηλαδή να κουτσουρέψει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, ικανοποιώντας εν μέρει τις επιδιώξεις της Τουρκίας, ώστε να μειώσει την ένταση.

Οι υπάρχουσες ενδείξεις προς τούτο είναι πολλές:

Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, η ελληνική κυβέρνηση παρακάλεσε τον Ιταλό ΥΠΕΞ κ. Ντι Μάγιο (κατά την υπογραφή της ελληνο-ιταλικής Συμφωνίας για την ΑΟΖ) να μεταβεί στην Άγκυρα ως απεσταλμένος/μεσολαβητής, προκειμένου να γνωστοποιήσει στην τουρκική κυβέρνηση ότι η Αθήνα «βλέπει θετικά» τη μείωση της ΑΟΖ του Καστελόριζου, δηλαδή την παραχώρηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Τουρκία. Ο Τούρκος ΥΠΕΞ, Μ. Τσαβούσογλου, φυσικά, δεν έχασε την ευκαιρία και… το ξεφώνισε: «…Στο φίλο μου Λουίτζι ανέφερα πως στα ζητήματα αυτά είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε με όλους, κυρίως με την Ελλάδα. Διαπιστώσαμε πως η Ιταλία επιθυμεί ένα δημιουργικό ρόλο. Εμείς το αποδεχόμαστε. Η Ιταλία είναι δίκαιη, αντικειμενική και κάνει διαμεσολάβηση πολλές φορές…».

Η προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης να οριοθετήσει ΑΟΖ με την Αίγυπτο έχει σκοντάψει σοβαρά πάνω στην απαίτηση του Αλ Σίσι να ΜΗΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΟΖ στο Καστελόριζο. Συνέχεια ανάγνωσης Το Καστελόριζο αποχαιρετά την ΑΟΖ του

Ἀνοιχτή Ἐπιστολή πρός τον Πρωθυπουργόν της Ἑλλάδος.


ΠΡΟΣ :

Γενική Γραμματεία Πρωθυπουργοῦ

Μέγαρο Μαξίμου Ἡρώδου Ἀττικοῦ 19

primeminister@primeminister.gr

Ἀνοιχτή Ἐπιστολή πρός τον Πρωθυπουργόν της Ἑλλάδος.

Κύριε Πρωθυπουργέ ,

Χωρίς νά ἔχω κάποια ἰδιαίτερη πληροφόρηση πέραν αὐτῆς των ἀνοικτῶν πηγῶν των ΜΜΕ καί του διαδικτύου ( πολλάκις λόγω σκοπιμοτήτων μας παραπληροφοροῦν ) καί ἐκτιμῶντας ὅτι οἱ ἐξωτερικοί κίνδυνοι οἱ ὁποῖοι ἐλλοχεύουν εἶναι ἰδιαίτερα ἐπικίνδυνοι ,ἴσως νά εὑρισκόμεθα εἰς τό χειρότερον σημεῖον ἀπό το 1996 καί μετά σέ σχέση μέ τίς διεκδικήσεις των Τούρκων, ἀποφάσισα νά ἀπευθυνθῶ πρός ἐσᾶς καί νά σας προτρέψω μέ την ἐλπίδα ὅτι ἡ Κυβέρνησις θά πράξη ἐάν καί ὅταν ἀπαιτηθεῖ κατά τον ἁρμόζοντα Ἑλληνικόν Τρόπον .

Κύριε Πρωθυπουργέ,

 Ἐκ προοιμίου δέν ἀμφισβητῶ τον πατριωτισμόν οὐδενός , πόσο μᾶλλον του ΕΛΛΗΝΟΣ Πρωθυπουργοῦ .

 Κύριε Πρωθυπουργέ , ὁ πατριωτισμός εἰς το παρελθόν δέν ἦτο ἔννοια παρεξηγήσιμος ἀλλά δηλωτική ὅλων ὅσων ἀγαποῦσαν την Ἑλλάδα μέ την ἱστορία της ,το Ἑλληνικόν Ἦθος καί Ἔθος ,τον Ἑλληνικόν Τρόπον , την σήμερον ἡμέρα ὅμως τινές ἐκφράζουν ἀπόψεις περί ἑνός νέου τύπου πατριωτισμοῦ ὁ ὁποῖος θεωρεῖ τα ἀνωτέρω ξεπερασμένες καί ἀναχρονιστικές ἀξίες ὑποσχόμενοι περιβάλλον « πολυπολιτισμικό » καί συνθῆκες οἰκονομικῆς εὐημερίας ἔναντι της προσαρμογῆς μας στίς νέες συνθῆκες ,σέ μία Νέα Τάξη Πραγμάτων .

 Κύριε Πρωθυπουργέ, προφανῶς γνωρίζετε ὅτι το Ἑλληνικό Πνεῦμα καί ὁ Ἑλληνικός Τρόπος μεγαλούργησε – διαδόθηκε στό κόσμο ὡς Οἰκουμενικός αὐτό ὅμως , δηλαδή ἡ οἰκουμενικότητα ,πόρρω ἀπέχει ἀπό την σύγχρονη Παγκοσμιοποίηση ,ἀπό το Globalization , ἀπό την Πολυπολιτισμικότητα ἀπό το μπόλιασμα πού ὑφιστάμεθα ἀπό την βίαιη εἰσβολή ἀλλοφύλων .

 Ἀλήθεια κύριε Πρωθυπουργέ ἀναρωτηθήκατε , τί πολιτιστικά στοιχεῖα ἔχουν ὅλοι αὐτοί νά μας δανείσουν γιά νά τα ἐντάξουμε στόν δικό μας ἀξιακό κώδικα ; ἀναρωτηθήκατε ποτέ ἄν ὅλοι αὐτοί μποροῦν νά ἐνταχθοῦν ; ἀναρωτηθήκατε ἄν κάποτε ὡς ἕνα μικρόν σύνολον εἰς την ἀρχήν ,μεγαλύτερον ἀργότερα ὁπότε καί θά ἀποκτήσουν πολιτική ὀντότητα καί ἐκπροσώπησιν ἄν τότε αὐτοί θελήσουν νά ἐπιβάλλουν τον τρόπον ζωῆς των , τί θά συμβῆ ;
Ἀναρωτηθήκατε ποτέ Κύριε Πρωθυπουργέ γιατί ὅλοι αὐτοί οἱ ὁποῖοι προστρέχουν καί μέ κάθε τρόπο ἐπιθυμοῦν νά εἰσέλθουν στήν Ἑλλάδα εἶναι οἱ περισσότεροι ἄνδρες καί ὅλοι σέ μάχιμη ἡλικία , οἱ βόμβες καί οἱ διώξεις λόγω πολιτικῶν ἀντιθέσεων διαλέγουν φύλλο καί ἡλικία ;
 Κύριε Πρωθυπουργέ ,ἀναρωτηθήκατε ποτέ τί στάση θά τηρήσουν στήν ἀπευκταία περίπτωση ἐνόπλου ἀντιπαραθέσεως μας μέ την γείτονα ;

 Κύριε Πρωθυπουργέ ,

 Ὀμολογῶ ὅτι καί πρίν ἀπό καιρό μέ εἶχε προϊδεάσει ἡ στάση της Κυρίας … ἀδελφῆς σας ἁπλῆς Βουλευτοῦ καί τίποτα ἄλλο πού ΠΡΟΚΑΤΕΛΑΒΕ « την συμφωνία θά την τηρήσουμε καί θά την τιμήσουμε » καί ὄπισθεν της συντάχθηκε ὄχι ὅλη ἡ Κοινοβουλευτική Ὁμάδα τῆς ΝΔ …ἀλλά ἡ Κυβέρνηση …. ὡς νά ἦταν ὁ ἐκπρόσωπος του Πρωθυπουργοῦ ἤ μήπως εἶναι ; ἤ αὐτή καθορίζει την ἐθνική γραμμή ;

Κύριε Πρωθυπουργέ , Ὁ φόβος εἶναι ἀνθρώπινο συναίσθημα ὅταν μάλιστα συνεπικουρεῖται ἀπό την ἀντίληψη … ὅτι ξέρεις ἄν στραβώσει το πρᾶγμα θά χάσουμε ὅλα τα κεκτημένα μας ….τότε γίνεται φοβία δηλαδή ἀρρώστεια. Συνέχεια ανάγνωσης Ἀνοιχτή Ἐπιστολή πρός τον Πρωθυπουργόν της Ἑλλάδος.

Αντώνη ,μέχρι τέλους…


Η κατάρρευση της σκευωρίας της Novartis δεν είναι απλώς μια δικαίωση για τον Αντώνη Σαμαρά.

Αποκαλύπτει το βρώμικο σχέδιο των εχθρών του. Ήτοι, την εξόντωση της μοναδικής ισχυρής πατριωτικής φωνής, ώστε να μην αποτελεί εμπόδιο στα εθνομηδενιστικά πλάνα τους.

Θα θυμάστε φυσικά ότι η σκευωρία της Novartis ήταν η έσχατη απεγνωσμένη κίνηση των εχθρών του για να τον αφανίσουν.

Είχε προηγηθεί το εσωτερικό πραξικόπημα στη Νέα Δημοκρατία από τους υποτιθέμενους «ιδιοκτήτες» του κόμματος, με αποτέλεσμα να τον κοντύνουν εκλογικά.

Κατόπιν, ακολούθησε η προβοκάτσια τους με τους δήθεν χρηματισμούς βουλευτών, με αποτέλεσμα να μην καταφέρει να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να πέσει η κυβέρνησή του.

Έπειτα, ακολούθησε νέο εσωτερικό πραξικόπημα, με τους «ιδιοκτήτες» να συμμαχούν με τον εχθρό για να τον αναγκάσουν να παραιτηθεί από Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας.

Η συνεχεία γνωστή.

Συγκυβέρνηση των «ιδιοκτητών» με τον εχθρό, ξεπούλημα της Ελλάδας και στήσιμο της σκευωρίας της Novartis για να κλείσουν το στόμα στον τελευταίο Έλληνα πολιτικό που απειλούσε την μειοδοσία τους.

Αυτός όμως στύλωσε τα πόδια του, έπεισε τον Μητσοτάκη να σηκώσει την σημαία ψηλά και για μια ακόμη φορά κράτησε την Ελλάδα όρθια, συντρίβοντάς τους.

Οι απώλειες για την πατρίδα εντούτοις ήταν μεγάλες. Ωστόσο, να είστε σίγουροι ότι αν δεν έφευγαν θα ήταν ακόμη μεγαλύτερες.

Έτσι, επιτεύχθηκε η πρώτη νίκη, που εξασφάλισε την σωτηρία της πατρίδας.

Η δεύτερη ήταν η χθεσινή. Ο κόλαφος δηλαδή στις παρακρατικές μεθόδους των αριστεροδεξιών συνδαιτυμόνων.

Που του λύνουν πλέον τα χέρια να βάλει πλάτη και πάλι για την σωτηρία της πατρίδας.

Βλέπετε, ο Μητσοτάκης υπέστειλε την σημαία του πατριωτισμού, με τα σύννεφα του εθνομηδενισμού να πυκνώνουν εκ νέου πάνω από την Ελλάδα.

Προφανώς, οι απόψεις της πρωθυπουργικής αδελφής και λοιπών οπαδών της συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου με τον επεκτατικό τραμπούκο γείτονα, του έχουν θολώσει το μυαλό.

Ξεχνώντας την νίκη που του έδωσε η γραμμή Σαμαρά για την Μακεδονία μας.

Είμαστε σίγουροι ότι ο Σαμαράς θα κάνει τα πάντα για να του την θυμίσει.

Μέχρι τέλους…

Ατάκα, που όπως αποδείχθηκε… τιμά δεόντως!!!

 

Λίθος ἐπί λίθου


TO ΕΙΠΕ ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς ὅταν παρητεῖτο κάποτε ἀπό τό Προεδρικό ἀξίωμα

«Δέν δύναμαι νά συμπράττω σέ αὐτό πού ὀνομάζεται δημόσιος βίος στήν πατρίδα μας». Γιά νά συμπληρώσει ἔτσι μία προηγούμενη ἐκτίμησή του: ὅτι «ἡ Ἑλλάς εἶναι ἕνα ἀπέραντο φρενοκομεῖο».

Ὅσο μελετῶ αὐτό τό «διαμάντι» πού κληροδότησε στίς ἑπόμενες γενεές αὐτός ὁ ἅγιος ἄνθρωπος, ὁ ἐπιχειρηματίας Σάμπυ Μιωνή, τό ἠχογραφημένο ὑλικό τῆς συνομιλίας του μέ τόν τέως Ὑπουργό Ἐπικρατείας Νῖκο Παππᾶ, τόσο πιό πολύ ἀντιλαμβάνομαι γιατί εἶχε τόση μεγάλη διάρκεια στά πολιτικά μας πράγματα ὁ ἀείμνηστος Ἐθνάρχης. Γιατί ἤξερε καλά τήν Ἑλλάδα. Τό ἠχογραφημένο αὐτό ὑλικό, τό ὁποῖο δύναται νά προσταθεῖ στό πάνθεον τῆς λίστας τῶν ντοκουμέντων πού ἀποδεικνύουν πῶς ἡ ἀγορά μπορεῖ νά κάνει ἄνω-κάτω τήν πολιτική ἄν ἡ τελευταία τῆς δώσει χῶρο (ἔχουν προηγηθεῖ ἡμερολόγια ἤ καταθέσεις τῶν Μιχάλη Χριστοφοράκου, Κωνσταντίνου Φρουζῆ, Ἀνδρέα Βγενόπουλου, Γιώργου Κορωνιᾶ –γιά ἄλλους λόγους ὁ τελευταῖος κ.ἄ.), συνιστᾶ κατά τήν ἄποψή μου κείμενο ἱστορικῆς σημασίας. Διότι πέρα ἀπό τήν ἐφήμερη χρησιμότητά του –τήν ἀξιοποίησή του γιά τήν παραπομπή Παπαγγελόπουλου στό Εἰδικό Δικαστήριο καί τήν φθορά πού προκαλεῖ στόν μετεκλογικῶς παραπαίοντα ΣΥΡΙΖΑ– ἔχει διπλή ἀξία γιά τόν ἱστορικό τοῦ μέλλοντος: Πρῶτον, διότι ὁ ἐπιχειρηματίας περιγράφει μέ δικά του λόγια ποιές πρακτικές μετῆλθε γιά νά ἀπαλλαγεῖ ἀπό ἐκκρεμεῖς δικαστικές του ὑποθέσεις. Ἤτοι: ἐπεδίωξε μυστικό ραντεβού γιά νά κλείσει συμφωνία μέ μέλος τῆς κυβέρνησης σέ «ξένο» ἔδαφος, ἐκτός Ἑλλάδος. Ἠχογράφησε παρανόμως τόν Ὑπουργό. Ὁμολογεῖ ὅτι παρακολουθοῦσε μέ intelligence τίς τηλεφωνικές ἐπικοινωνίες ἄλλου Ὑπουργοῦ (Παπαγγελόπουλου), ἐνῶ βρισκόταν ταυτόχρονα κατά δήλωσή του σέ ἀνοικτή γραμμή μέ τόν τότε Διοικητή τῆς ΕΥΠ. Ὑποστηρίζει ὅτι γιά τήν ἄρση τῶν δικαστικῶν ἐκκρεμοτήτων του ἔχει γίνει συμφωνία σέ ἐπίπεδο πρωθυπουργῶν Ἑλλάδος – Ἰσραήλ, τούς ὁποίους ἐμφανίζει νά δροῦν ὡς …παραδικαστικό κύκλωμα, στίς ἐντολές τοῦ ὁποίου δέν ὑπακούουν ὁ ἀναπληρωτής Ὑπουργός κατά τῆς διαφθορᾶς καί ἡ ἁρμοδία εἰσαγγελεύς!

Ζητᾶ νά πληρώσει αὐτός καί ὁ συνεταῖρος του ἕνα ὄχι εὐκαταφρόνητο ποσό στήν Ἐφορία –σχεδόν 6 ἑκατομμύρια εὐρώ– καί μέ deal «νά κλείσει ἡ ὑπόθεση». Τό ποινικό της σκέλος. Ζητᾶ νά ὁριστεῖ ἀπό τόν Ὑπουργό Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος στό Ἰσραήλ γιά νά πάψει ἡ δίωξή του. Θεωρεῖ τήν δίωξή του «ζήτημα διακρατικῶν σχέσεων». Ζητᾶ νά παρέμβει ὁ τότε Πρωθυπουργός τῆς χώρας σέ ἐν ἐνεργεία εἰσαγγελέα γιά νά κλείσει ἡ ὑπόθεσή του. Ἀπαιτεῖ ἀπό Ὑπουργό καί ἄλλον κρατικό ἀξιωματοῦχο νά εὕρουν τήν δικογραφία καί νά τοῦ τήν προσκομίσουν ἀμέσως γιά νά τήν μελετήσει. Ποιός «ἐκβιασμός» μετά ταῦτα, ποιά συμμορία, ποιά «ἐγκληματική ὀργάνωση» , ποιά «δικαστικά ἔξοδα» μέ τά ὁποῖα τάχα ἐκβιάστηκε («στραγάλια» σέ σύγκριση μέ τά ποσά πού προθυμοποιήθηκε νά πληρώσει στό δημόσιο), ὁ ἄνθρωπος ἐκινεῖτο σέ ἄλλη στρατόσφαιρα! Συνέχεια ανάγνωσης Λίθος ἐπί λίθου

Η τεράστια γεωπολιτική σημασία του Καστελόριζου σήμερα…


Η ΑΟΖ του Καστελόριζου είναι κρίσιμη για τις γεωπολιτικές εξελίξεις σε ολόκληρη την περιοχή μας! Και δεν είναι “διαπραγματεύσιμη”…

Είναι, ασφαλώς, κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας. Αλλά δεν αφορά μόνο την Ελλάδα…

Αφορά πολλούς περισσότερους και πολύ περισσότερα…

Αφορά αν μπορεί να υπάρξει ένας σταθερός συνδυασμός δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο – και τη Μέση Ανατολή ευρύτερα – όχι απλώς εναντίον του νέο-Οθωμανικού ηγεμονισμού της Τουρκίας, αλλά και εναντίον του Σουνιτικού τζιχαντιστμού σε όλη τη Μέση Ανατολή – τον οποίο προστατεύει και στηρίζει ο Ερντογάν…

Όλοι οι λαοί, οι πληθυσμοί και οι ελίτ της περιοχή που αντιστέκονται στον τζιχαντισμό – συσπειρώνονται σήμερα κατά της Τουρκίας του Ερντογάν, ο οποίος έχει συμμαχήσει και στηρίζει το Σουνιτικό κίνημα των  “Αδελφών Μουσουλμάνων”.

Παραδοσιακοί αντίπαλοι και ιστορικοί εχθροί, από το Ισραήλ ως την Αίγυπτο και από τη Συρία και την Ιορδανία, ως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Σαουδική Αραβία και την Τυνησία ακόμα, στρέφονται – όλοι μαζί – κατά της Τουρκίας.

Τους ενώνουν δύο πανίσχυρες δυνάμεις:

–Η κακή ανάμνηση της Οθωμανικής κατοχής από το ιστορικό παρελθόν

–και η κοινή απειλή από τον Σουνιτικό φονταμενταλισμό σήμερα.

Όταν η ιστορική μνήμη και τα σύγχρονα συμφέροντα από κοινές απειλές – τωρινές και μελλοντικές – συμπίπτουν απόλυτα, τότε δημιουργούνται πανίσχυρες συμμαχίες και «συσσωματώσεις ισχύος».

Μπορεί όλοι αυτοί οι λαοί να είναι μουσουλμανικοί, αλλά το «εθνικό» που τους χωρίζει ιστορικά είναι πολύ πιο ισχυρό από το θρησκευτικό που τους “ενώνει”!

Οι Σαουδάραβες και οι Ιορδανοί (αν και αντίπαλοί καθεστωτικά μεταξύ τους) εξεγέρθηκαν κατά της Οθωμανικής Τουρκίας. Οι Αιγύπτιοι πολέμησαν και νίκησαν τους Οθωμανούς.

Από την άλλη, μετά τη λεγόμενη “Αραβική άνοιξη”, οι μουσουλμάνοι της Μέσης Ανατολής που δεν θέλουν να τους επιβληθούν φονταμενταλιστικά καθεστώτα και φοβούνται το ΙΣΙΣ και τους “Αδελφούς Μουσουλμάνους”, νιώθουν την ανάγκη να συσπειρωθούν και να αντεπιτεθούν. Και βρίσκουν πάντα απέναντί τους την Τουρκία του Ερντογάν…

Όσοι ισχυρίζονται πως “όλοι οι Μουσουλμάνοι” δεν είναι φανατικοί τζιχαντιστές, έχουν δίκιο. Όμως όλοι αυτοί οι “καλοί μουσουλμάνοι” είναι εναντίον της Τουρκίας! Κι όσους μουσουλμάνους μας φέρνει η Τουρκία ως λαθρομετανάστες είναι στην πλειοψηφία τους από τους “άλλους” – συνήθως εθελοντές σε δίκτυα τζιχαντιστών. Συνέχεια ανάγνωσης Η τεράστια γεωπολιτική σημασία του Καστελόριζου σήμερα…

Δυσαρμονία λόγων και πράξεων


Του Στεφάνου Μάνου*

Με απασχολεί και με ανησυχεί μια δυσαρμονία. Δεν ξέρω αν είναι πραγματική ή φαινομενική. Θα προσπαθήσω να σας την παρουσιάσω. Στόχος μου είναι να βοηθήσω.

Η «Κ» έχει φιλοξενήσει δεκάδες επώνυμα άρθρα ειδικών αλλά και αρθρογράφων της για τις κλιμακούμενες τουρκικές ενέργειες αμφισβήτησης κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Στο Αιγαίο, στη Μεσόγειο, στον Εβρο και στη Θράκη. Με κάθε ευκαιρία. Από ό,τι διαβάζω, ο πρόεδρος της Τουρκίας αρνείται να συνομιλήσει με τον πρωθυπουργό της Ελλάδας. Χωρίς όμως συνομιλίες πώς επιλύεις διαφορές; Το ερώτημα όλων είναι: Πού το πάει η Τουρκία;

Προετοιμάζεται μεθοδικά για να διεκδικήσει δυναμικά κάτι που είναι δικό μας; Αποκλείεται, λένε μερικοί. Ελλάδα και Τουρκία ανήκουμε στο ΝΑΤΟ. Είμαστε σύμμαχοι. Δεν μπορεί η Τουρκία να χτυπήσει την Ελλάδα. Αλλά τότε γιατί ξοδεύει εκατοντάδες εκατομμύρια για εξοπλισμούς που στρέφονται κατά της Ελλάδας; Γιατί οι καθημερινές παραβιάσεις του εναέριου χώρου με αεροπλάνα και drones; Γιατί η συμφωνία για την ΑΟΖ με τη Λιβύη που παραβιάζει προκλητικά την ΑΟΖ της Ελλάδας νότια – νοτιοανατολικά της Κρήτης; Γιατί η προώθηση των προσφύγων στον Εβρο; Γιατί η έξαψη του εθνικιστικού πάθους με την Αγια-Σοφιά;
Γιατί τόσα άλλα;

Γιατί τα κάνει αυτά ο Τούρκος; Για να περνά η ώρα; Για να πετάει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια, που δεν έχει;

Δικαιολογείται η ανησυχία, διότι η Τουρκία εννοεί συνήθως όσα λέει. Η κυβέρνησή μας απαντά ψύχραιμα. Στηρίζεται στο διεθνές δίκαιο και στις διεθνείς συμφωνίες. Και στο γεγονός ότι οι σύμμαχοί μας αναγνωρίζουν το δίκιο των θέσεών μας. Δυστυχώς όμως η Ιστορία διδάσκει ότι στις διεθνείς σχέσεις, πριν από το δίκιο, έρχονται τα συμφέροντα. Και όσο και αν μου κακοφαίνεται, η πραγματικότητα είναι ότι ισχυρά συμφέροντα συνδέουν την Τουρκία με τους μεγάλους μας «φίλους». Δεν περιμένω λοιπόν πολλά από αυτούς τους «φίλους».

Αν ίσα μ’ εδώ συμφωνείτε μαζί μου και φαντάζομαι ότι οι περισσότεροι συμφωνείτε, τότε έχουμε μια στέρεη βάση για να εξηγήσουμε την ανησυχία μας. Και να αναδείξουμε μια δυσαρμονία που βαθαίνει την ανησυχία μας. Συνέχεια ανάγνωσης Δυσαρμονία λόγων και πράξεων

Ἐγώ = 1 / Γνῶσις ….ἡ ἀλήθεια δέν εἶναι ποτέ μόνο μία …..