Απλά ρε φίλε εδώ μιλάμε για ιατρική.

Τάσος Φούντογλου*

Δεν έχει να κάνει με την μάσκα φίλε μου.

Ανέκαθεν δεν είχε.

Είναι που δεν γουστάρουμε απλά να ακούμε τους ειδικούς. Αυτούς που έχουν την γνώση. Και δεν τους γουστάρουμε όχι τώρα τελευταία αλλά ανέκαθεν.

Δεν τους θέλουμε βρε αδερφέ. Μας χαλάνε την ζαχαρένια μας, μας μπερδεύουν με την άχρηστη πληροφορία της ημέρας, μας ζαλίζουν τα ούμπαλα με τα νούμερα και τα μεγέθη τους – ενώ ως γνωστόν το μέγεθος δεν μετράει ιδίως αν δεν είσαι προικισμένος- και γενικώς μας το παίζουν καμπόσοι ενώ είναι επίσης γνωστό τοις πάσι πως πέρα από την αφεντιά μας κανείς δεν φτουράει μια σε αυτόν τον κόσμο.

Κι έτσι γεμίσαμε σαπιοφυλλάδες τύπου Μακελειό, καμένους influencer που για να τους ακολουθήσεις θα πρέπει να είσαι πιο χαζός και από αμοιβάδα , ιστοσελίδες του κώλου που τις ανοίγεις από κεκτημένη ταχύτητα λόγω…. κώλου, φάτσες εξωτικές που σχολιάζουν με ύφος μισού καρδιναλίου, απόψεις όσες και οι κωλοτρυπίδες – ζωή να έχουνε .

Τα ίδια ζήσαμε και με τα Μνημόνια που αίφνης γεμίσαμε οικονομολόγους από γεννησιμιού τους. Τα ίδια και με τα ποδοσφαιρικά που μπαίνεις στα 1000 σχόλια του gazzetta και αν δεν κοιτάξεις τις φάτσες από τα προφίλ θα νομίζεις πως σχολιάζει ο Μουρίνιο με τον Φέργκιουσον.

Τα ίδια και με το Μεταναστευτικό που αν έκανες τον Μπάμπη Υπουργό θα στο έλυνε σε μια μέρα. Τα ίδια και με το Ασφαλιστικό που αν πας να πεις μια κουβέντα θα στην πέσουνε οι ειδήμονες «γιατί φιλαράκι δεν τα ξέρεις καλά, εμένα ο πατέρας μου πλέρωσε μέχρι τελευταίας δεκάρας».

Αλλά ρε μπαγάσες εσείς το τερματίσατε.

Στα ιατρικά ρε φιλε;Σε αυτά που χρειάζονται κανα δυο χρόνια μέχρι να καταλάβεις την διαφορά μεταξύ DNA και RNA, βακτηρίων και ιών, μεταγραφής και μετάφρασης, θνησιμότητας και θνητότητας;

Στα ιατρικά ρε φίλε; Που στα κανονικά σου δεν μπορείς να ξεχωρίσεις το Ντεπόν από το Στεντον; Που παίρνεις αντιυπερτασικο και γράφεις στο κουτί » για τιν καρντια». Που χαπακώνεις αμοξιλ για ιούς, βακτήρια, μύκητες, περονοσπορους και δακους; Που μέχρι πρόσφατα η πομφόλυγα και η βλατίδα ήτανε «σπυράκι», η φλεγμονή «κοκκινίλα» και η κρεατινινη «ρε αδερφέ τι είναι αυτό που μαυρίζει στις εξετάσεις μου;».

Και ξαφνικά τι;

Ήρθε το περιστέρι της επιφοίτησης, σε κουτσούλησε και την είδες μέγας λοιμωξιολογος, επιδημιολόγος, ολίγον παθολόγος και κάτι σε εντατικολογος;

Σκέψου τί θά σου εἶχε συμβεῖ ἄν εἶχες γεννηθεῖ το 1900 καί θά δεῖς την ζωή σου μέ ἄλλα μάτια.

Φαντάσου μιά στιγμή ὅτι γεννήθηκες το 1900.

Ὅταν εἶσαι 14 ἀρχίζει ὁ Α ‘ Παγκόσμιος Πόλεμος καί αὐτός τελειώνει ὅταν εἶσαι 18 μέ θάνατο 22 ἑκατομμυρίων.

Λίγο μετά, μία παγκόσμια πανδημία, ἡ ἰσπανική γρίπη, σκοτώνει 50 ἑκατομμύρια ἀνθρώπους.

Βγαίνεις ζωντανός καί σῶος, εἶσαι 20 χρονῶν.

Τότε στά 29 σου, ἐπιβιώνεις ἀπό την παγκόσμια οἰκονομική κρίση πού ξεκίνησε μέ την κατάρρευση του Χρηματιστηρίου της Νέας Ὑόρκης, προκαλώντας πληθωρισμό, ἀνεργία καί λιμό.

Στά 33 σου, οἱ Ναζί ἔρχονται στήν ἐξουσία.

Εἶσαι 39 ὅταν ἀρχίζει ὁ Β ‘ Παγκόσμιος Πόλεμος καί τελειώνει ὅταν εἶσαι 45 .Κατά τη διάρκεια του Ὁλοκαυτώματος, πεθαίνουν 6 ἑκατομμύρια Ἑβραῖοι. Θά ὑπάρξουν πάνω ἀπό 60 ἑκατομμύρια θάνατοι συνολικά.

Ὅταν εἶσαι 52 ξεκινᾶ ὁ Πόλεμος της Κορέας.

Ὅταν εἶσαι 64, ὁ πόλεμος του Βιετνάμ ἀρχίζει καί τελειώνει ὅταν εἶσαι 75 .

Ἕνα παιδί πού γεννήθηκε το 1985 πιστεύει ὅτι οἱ παπποῦδες του δέν ἔχουν ἰδέα πόσο δύσκολη εἶναι ἡ ζωή, ἀλλά ἔχουν ἐπιβιώσει ἀπό ἀρκετούς πολέμους καί καταστροφές.

Ἕνα παιδί πού γεννήθηκε το 1995 καί σήμερα εἶναι 25 χρονῶν πιστεύει ὅτι ἦρθε το τέλος του κόσμου ὅταν το πακέτο του στό Amazon παίρνει περισσότερες ἀπό τρεῖς μέρες γιά νά φτάσει ἤ ὅταν δέν παίρνει περισσότερα ἀπό 15 » likes » γιά τη φωτογραφία του δημοσιεύτηκε στό Facebook ἤ στό Instagram…

Το 2020, πολλοί ἀπό ἐμᾶς ζοῦμε μέ ἄνεση, ἔχουμε πρόσβαση σέ διάφορες πηγές διασκέδασης στό σπίτι καί μποροῦμε νά ἐπιβιώσουμε εἰρηνικά ἀπό μία νέα πανδημία.

Ἀλλά οἱ ἄνθρωποι διαμαρτύρονται γιατί γιά ἀρκετές ἑβδομάδες πρέπει νά μείνουν περιορισμένοι στά σπίτια τους.

Κι ὅμως ἔχουν ρεῦμα, τηλέφωνο, φαγητό, ζεστό νερό καί στέγη στό κεφάλι τους. Τίποτα ἀπό αὐτά δέν ὑπῆρχε κάποτε.

Ἀλλά ἡ ἀνθρωπότητα ἐπέζησε πολύ πιό σοβαρές περιστάσεις καί ποτέ δέν ἔχασε τη χαρά της ζωῆς… καί ἐδῶ καί μέρες παραπονιόμαστε γιατί πρέπει νά φορᾶμε μάσκες γιά νά μποῦμε σέ σοῦπερ μάρκετ, ψώνια, μέσα μαζικῆς μεταφοράς…

Ἴσως ἦρθε ἡ ὥρα νά εἶσαι λιγότερο ἐγωιστής, νά σταματήσεις νά παραπονιέσαι καί νά κλάψεις.

Ἁλιευμένο ἀπὸ τὸ διαδίκτυο - Ἀγνώστου συγγραφέως .